Kleine Helden

Jij bent een kleine held
De wereld draait door en jij gaat er voor!

Maar jij bent een kleine held
elke dag ga je er weer tegenaan
je laat je niet zo makkelijk
uit het veld slaan

Want jij bent een kleine held
strijdend in je hoofd, strijdend in je lichaam
wij geven niet op
dit doen wij tesaam

Omdat jij kleine held
elke dag vol uitdaging ziet
jij geef nooit op
dat woord ken je niet

Jij bent de grote kleine held!

Toen ik voor de kerstvakantie besliste om als vrijwilliger te naaien voor vzw kleine held, was dit een heel bewust keuze.  Naaien voor prematuurtjes, voor kleine helden die het verdienen om te stralen.

Mijn eerste pakje ging naar een eerste superheld.  En als je dan een foto als bedanking krijgt van de ouders, dan ben je in de zevende hemel, dat je dit kleine ukje kan helpen, kan doen stralen.

Van vzw kleine held kreeg ik snel na mijn voorstel een pakket fantastische stofjes opgestuurd.  Allemaal fleurige, coole, hippe stofjes.  Stofjes waar zelfs de jongens hier van zeggen “he, die wil ik ook”.

Zaterdag ben ik aan de slag gegaan met de eerste lading.  Ik knipte 22 pakjes en mutsjes uit de stoffen.  Eigenlijk is dit een goede voorbereiding… Wikken en wegen waar ik wat zou leggen om de stoffen optimaal te gebruiken.  Ik koos er ook voor ze allemaal in eens te knippen, zodatik naderhand niet van achter mijn naaimachine moest gaan, omdat mijn voorraad ‘te naaien’ op was.

 

Eergisteren begon ik aan het naaien.  Eerst alle kleine mutsjes (en ze zijn warempel zo cute).  22 kleine mutsjes, waar 22 kleine helden in kunnen stralen.

 

Daarna werkte ik reeds 6 bodytjes af.  Nog 16 te gaan.

En iedere keer als er eentje af is, maakt mijn hart een sprongetje… Nu ja, eigenlijk een reuzesprong, omdat ik besef hoe fijn het is om dit te doen.  Hoe fijn het is om ouders even een hart onder te riem te steken, die niet verwacht hadden dat ze elke avond alleen naar huis zouden keren en iedere morgen opnieuw op quasi automatische piloot  naar het ziekenhuis te gaan om mee te vechten met hun kind.  Omdat het zo fijn is dat net die kleine helden niet met een pampertje alleen in het bedje liggen, maar net ook fleurig kunnen zijn.  Omdat het zo gegund is dat deze kleine helden groeien en bloeien.

En weet je wat.  Als je net bezig bent met naaien, en je krijgt een berichtje met de foto hierboven van een kleine held, waarvoor het pakje eerst wat te groot was en nu als gegoten zit, dan ben je zoooo blij, dat je dit kan doen.

maam-musketier-naam

 

 

Advertenties

Christmas is coming!

Het is weer die tijd van het jaar… kerst en nieuw…

Steeds kijken de kinderen uit naar een prachtige boom. Het versieren ervan, het decoreren van het huis, de haard die aan gaat… de voorafgaande activiteiten zorgen altijd voor wat rust.

De vakantieperiode zelf vind ik dan weer een van de minst rustgevende.

Toen deze week de sneeuw uit de lucht viel, bleek ik plots “werkloos wegens slecht weer”. Want als in de bouw het bedrijf stilvalt kan je wel even samen op de bureau werken maar niet de hele tijd.

Ik kon dan ook s middags even genieten van wat me-time. Tijd om drie Billies van zonen09 te maken. En wat voor een plaatjes. Stof leende zich perfect en ieder wou zijn exemplaar zo snel mogelijk. Ik heb in het verleden al wat Billies gemaakt en iedere keer weer, met een nieuw stofje zijn ze zooooo leuk. Dit blijft echt een topper van naaipatronen. (ik kan al bijna niet wachten, tot ik het gepaste stofje gevonden heb voor de Rocco van zonen 09 – dat net deze week uitkwam)

Drie verschillende Billies: de ronde hals – de V-hals en de raglan.

 

Voor strijken was geen tijd meer – want ze wilden ze onmiddellijk aan 😉

De raglan vind ik eigenlijk de mooiste geworden… Ik had er wat schrik voor, want met een zoon die eigenlijk al breedgeschouderd is door het vele zwemmen, dacht ik dat ze te breed zou overkomen.  Maar niets van dat vermoeden leek te kloppen.

En vandaag, wilden ze wonderwel allemaal op de foto. En dan wel nog samen 😉  (Jawel, soms lukt het wonderbaarlijk :))

En voor het eerst hadden ze er zo veel zin in, dat ze niet van ophouden wisten.

Ze bleven kletsen, lachen, moppen uithalen… het bleek echte broederschap.

Want samen op de foto en grappen uithalen met de mama dat bleek de band nog te versterken.

Mijn drie musketiers … wat ben ik dol op ze.

De foto’s bleken zo geslaagd dat ik er zelfs het kerstkaartje van kon maken.

Een hartverwarmende avond met broederliefde in overvloed… je kan maar dromen dat 2018 zo fantastisch warm verloopt als dat ik nu het gevoel had.

 

Fijne avond,

img_2956

Lezen is leuk! – en nu nog leuker…

Dit schooljaar was een bijzonder moment…  Geen kleuters meer…

Nee, lezen, schrijven, rekenen,… het kwam er allemaal aan in het eerste leerjaar voor de kleinste musketier.

En dan komt dat moment… zo tegen begin november, waarop je hem, samen met de broers meeneemt naar de boekenbeurs en waar je merkt dat hij een ‘boekenverslinder’ lijkt te worden.

In een hoekje met een boekje… Zo lijkt hij vaak te genieten van zijn vrije momenten.

Totaal blij natuurlijk, dat hij zo gemotiveerd is!

Toen ik vorige week vrijdag de handwerkbeurs deed met een vriendin, kocht ik een zwaaiarm-drukpers.  Niet te groot, maar perfect voor mijn drukken met flex- en flockfolie te verbeteren.

Nu kwam die gisteren thuis geleverd, dus vanmiddag, wou ik hem testen met een klein projectje (want he het moet niet altijd groots zijn 🙂 )

En weet je wat er uit de pers kwam?  Jawel … een leuke boekenlegger voor deze leesgierige jongen.

 

img_4670

Ik gebruik te hiervoor ook een lintje, zodat deze, als hij in het boek zit, opvalt.  De flexfolie onder de pers is perfect vast aan de stof (perfecto!!! echt waar, in 1 keer… Het is een voltreffer!)img_4669

En met een knipoog-quote op zijn kaart kan hij al zwaaiend tonen aan de broers en ons, dat hij leest, dus niet gestoord wil worden 😉

De achterkant van de boekenlegger zijn olifantjes … want hoe kan het ook anders voor deze olifanten-lover 🙂

img_4671

Met zijn boekenlegger kan hij nu ook de zinnetjes mooi volgen…

Handig toch?

Hij is ondertussen weer verdiept in zijn leesspel… En ik geniet, dat hij zo mooi kan wegdromen in een boek… Zo maar, weg van alles, in zijn eigen wereld, genietend van iedere letter en elk woord.

Fijne Woensdag,

img_2956

 

LEGO-addicted

Als er iets is waar de jongens heel veel mee spelen dan is het naast Kapla wel LEGO.

LEGO is hier All-around-the-place, en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik daar niet om treur. Nee, integendeel en wij bouwen hier soms wel es lustig mee 😉

Toen ik een LEGO-stofje kon scoren op stoffenspektakel, kon mijn geluk en dat van de jongens dan ook niet op.

Voor de kleinste maakte ik deze Theo.

Zeg nu zelf – wie zou daar niet graag inkruipen 🙂

Deze keer maakte ik het met gesloten mouwboord. En het bevalt me heel erg.

Ik ben er zeker van dat hij er uren plezier in zal hebben.

Met al die felle kleurtjes maakt hij waarschijnlijk iedere dag goed 😉

Ik kan al niet wachten tot hij het een dezer aandoet 😉

Op naar een volgend projectje! En wat dat zal zijn?  Dat kan je misschien al raden na eerst deze te hebben gezien en nu deze leukerd… Want jawel, ook de oudste vraagt om een nieuw hemd.  Gelukkig weet ik daar wel raad mee en heb ik nog net geen te kort aan stof 🙂

Fijne start van de week,

img_2956

Baby-gift

Als kleine ukjes geboren worden is het altijd feest.

Tijd dan ook om met iets nieuws op de proppen te komen.

Toen ik deze jumpsuit/kruippakje vond, vond ik het dan ook het perfecte cadeau.

De uitleg van kiind is perfect en dit maatje 50 kwam tevoorschijn.

Afgewerkt met drukknopjes aan de beentjes.

Het was een “ik durf het aan projectje” maar he… dit smaakt naar meer.

Toen dit klaar was wou ik er nog leuke slofjes bij en ook deze zijn gemaakt op maatje 50.

Het patroon vind je Hier. Het enige wat ik wel als verschil deed is ook de binnenkant met het stofje voeren.

Het is de perfecte aanvulling met het pakje.

Als kers op de taart nog een konijn-rammelaar die aan de ene kant piept en aan de andere kant rammelt. Die maakte ik voorheen al es en bleek een voltreffer. Het patroon vind je Hier

Ik vind het een prachtig plaatje geworden en ook al waren zowel slofjes als pakje een uitdaging – dit vraagt om meer.

Jammer genoeg zijn hier geen kleine ukjes meer… maar niet getroost – wie wil mag gerust een berichtje sturen en ik maak het met plezier.

Nu vlug op babybezoek voor het te klein is 🙂 gelukkig is de ontvanger geboren met lengte 44 cm 😉

En jawel, dan krijg je de aan-foto…

Is ze niet om op te eten!

Fijn weekend,

Ma’am Musketier

Voetbal-mama

Ik geef het toe… ik stond niet op de eerste rij te springen een jaar geleden, toen onze middelste musketier wou en zou gaan voetballen.

Ondertussen is er veel veranderd, want naast het brengen en halen tijdens de week, zou ik bijna geen enkele match van hem willen missen.

Het moment waarop je je zoon intens gelukkig ziet op het veld en daar ook de vruchten van werpt ernaast, dan weet je dat je soms je eigen visie aan de kant moet zetten.

Deze middag was het uitgelezen moment om een nieuw hemd voor hem te maken. Na de winteropkuis van zijn kleren, merkte ik weinig nog draagbare zaken.

Gelukkig stof genoeg bij de hand om iets te creëeren en wel deze:

Een Theo van Zonen 09. Ik maakte er al diverse met korte mouwen deze zomer (Theo 1.0 – zonen 09, Theo 2.0 – Zonen 09,Theo 3.0 – zonen 09 en Theo 4.0 – zonen 09) maar deze keer dus met lange mouwen en tricot-stof in plaats van katoen. Ik moet zeggen dat laatste was een zeer aangename ervaring.

Bij het begin dacht ik: ik maak hem op en top… maar zoonlief gaf duidelijk aan geen mouwboord met knopen te hebben en enkel als T-shirt-vorm een hemd te willen.

Geen probleem, maar volgende keer toch een full-version proberen aansmeren 😉

Ik ven er best wel fier op – want zowel binnen als buitenkant zijn quasi perfect afgewerkt 🙂

Helemaal happy is die kleine grote man van me dus.

Want zeg nu zelf… welke voetbalfanaat zou niet zo’n hemd willen 😊.

Hijzelf zal alleszins niet twijfelen wat ie morgen aandoet 😉


Fijne avond,

maam-musketier-naam

Tussenseizoen-jas 2

Even was er een pieker-stress-moment deze middag.

De oudste gaat morgen met de fiets naar school en had nog geen tussenseizoen-jas. De Zomerjas was te fris – de winterversie nog te warm.

Gelukkig had ik hier de stof nog van stoffenspektakel, de fournituren en het patroon van de jas uit de B-trendy. Net zoals Deze.

Bij mijn vorige versie had ik eerst de rits en dan de boord gedaan. Niet zo’n goed idee en vooral veel gepruts nadien.

Nu echter eerst het ene en als laatste pas de rits gedaan.

Stukken beter en de afwerking is veel fijner vind ik zelf.

Mijn scoutsman zit al rustig in de zetel met zijn onesie aan.

Niet echt perfect voor een fotoshoot dus 🙂

Gelukkig kon de kapstok zijn dienst bewijzen 😉

Deze jongeman kan gezwind op de fiets morgen. Door weer en wind 😉 want deze jas uit softshell houdt dat zeker tegen 😉 en ik? Ik laat hem met een gerust hart vertrekken 🙂

Om drie uur gestart en tegen zessen klaar. Best wel trots dus 😉

En hoe langer ik naai, hoe tevredener ik wordt van mijn werk.

En hoe later de avond valt – hoe zotter het wordt want … zo wil papa Musketier tonen dat hij ook wel es iets wil 😂.

Met een droge “je zocht toch nog een model?” Stond hij plots achter me :))

Nu even genieten nog van de zondagavond met de haaknaald in de hand 😉

Fijne avond,

img_2956

Wintertrui met overslagcol

Soms heb je woensdagmiddagen waar je precies een Aha-erlebnis hebt.
Zo ook deze middag.

Eerder al (gisteren) zag je mijn tussenseizoen-jas voor de jongste.  En uiteraard liggen er nog 2 te wachten, maar ik wacht nog op de perfect rits, dus iets anders naaien, kon er wel bij.  In het zelfde boekje (B-Trendy magazine nr. 7) stond er een trui te blinken met een fantastische col.  Zo eentje waar je wauw, amai, oooohhhh en aaaahhhh bij gilt :). Ik ben verzot op dergelijke collen dus, … Zo gezegd, zo gedaan…

Ik had de stof nog liggen van de Billie voor de oudste en er kon er nog net eentje uit voor de middelste.

Ik zag al veel truien met witte mouwboorden, maar voor deze stoere rakker, een beetje te riskant.  Dus toch maar naar een groenere boordstof gegaan.

Het is een voltreffer dit patroontje, want als je iet of wat inzicht hebt hoe een trui/tshirt in elkaar gezet moet worden, hoef je enkel voor de col de handleiding er bij te nemen.

Lukas wou hem onmiddellijk aan, en ik kreeg de kans niet om de details te trekken, maar als ik eerlijk mag zijn en kritisch over mijn eigen werk, dan vind ik deze het beste geslaagd ooit.  De afwerking is mooi en recht, een recht doorstiksel, de overlockgaren mooi weggestoken binnen. Ik ben er behoorlijk trots op (en dat voor een woensdagmiddag-werkje 😉 )

img_4407

De col kan rechtopstaand gedragen worden en wat platter (in twee gevouwen). Perfect voor het wandelen op een zonnige doch winderige dag. Zodat de wind niet in de nek komt.

De oudste kwam hupakee met zijn Billie aangelopen, want hij … Wil ook zo’n col. Er is dus nog werk aan de winkel 😉 Al zal het niet met zijn prachtexemplaar zijn, maar met een ander stofje 😉

Nu even wachten op die ritsen en dan kan ik aan de slag met mijn volgende tussenseizoen-jassen, want het begin precies wat nodig te worden 🙂 (nu ja, we zijn dan natuurlijk ook bijna midden oktober)

 

Fijne Woensdagmiddag

maam-musketier-naam

 

 

 

Tussen-seizoen jas

Toen ik een tweetal weken geleden naar stoffenspektakel ging moest en zou ik softshell meebrengen.

Ik had nog nooit met deze stof gewerkt en was benieuwd naar het materiaal.

Voor de jongste twee had ik mijn zinnen gezet op een donkergroene stof met okerkleurige dino’s. Voor de oudste op een iets stoerdere maar ook groene variant.

Het patroon van B-trendy magazine uit de nr 7 stond me onmiddellijk aan.

Buiten het feit dat de maten in dit magazine fantastisch passen, is er wel een kleine kantlijn. Er zitten echte praaltjes tussen maar de uitleg is miniem. Enige ervaring is dus vereist om er mee aan de slag te gaan.

Maar ik deed het – weliswaar met het nodige torsen en een kritische blik waarbij ik nu denk “Owkee, de volgende wordt beslist beter” – en ik ben toch wel tevreden.

De jas is heerlijk zacht vanbinnen en net dat maakt het een perfect tussenseizoen-jasje.

Toen de jongste thuiskwam was hij helemaal verkocht en jawel… “ mama, niet meer aan werken hé nu, want ik wil hem morgen aan doen.”

Hij vindt hem dus super. Deze week toch ergens nog een gaatje vinden voor de andere twee.

De softshell is fantastisch om mee te werken.

Trouwens een wist-je-datje: de softshell-stof kan je splitsen. Zodat je niet doorheen een dikke pak dient te naaien, maar voor de voeringstof (belegjes voor rits, kraag,…) de bovenste laag kan verwijderen en enkel de fleece gebruiken. Super handig! En mooi voor een afwerking.

Ik ben er dus dol op 😉

En de jongens ook 🙂

Op naar een rustige avond nu, en hop… naar de volgende 🙂

img_2956

Olifanten-tijd

Als ik naar stoffenspektakel ga, vraag ik altijd aan de jongens wat voor speciaals ik mee moet brengen.

Vaak krijg ik een evident antwoord, net zoals vrijdag eigenlijk.

De kleinste is zot maar dan ook zot van olifanten. Olifanten all over the place. In bed – naast zijn bed – in zijn hoofd. Kortom, overal. Er was ooit een tijd dat ie zelfs een olifant wou worden. Gelukkig is dat laatste nu wat weggeëbd. Nu echter zit hij in een ietwat nog moeilijker fase: hij wil een olifant als huisdier! Echt waar, hoe ik dat aan de man zal brengen dat dat niet mogelijk is, is mij nog een dilemma.

Gelukkig kan ik hem nog paaien met deze:

Een nieuwe Billie – maar dan met lange mouwen en zonder boordstof en met de blauwe tricot als boordje bovenaan.

Hij is er helemaal ondersteboven van! (Oef)

Deze Billie van Zonen 09 blijft een toppertje. En past geheel in het thema “stikbelgique” van Flaflinko.

Ik ben dol op de zonen 09 patronen – een must voor alle zonen-mama’s.

Op naar het verwerken van mijn volgende stofjes van stoffenspektakel

Prettige zondagavond 😉

Ma’am Musketier