Lezen is leuk! – en nu nog leuker…

Dit schooljaar was een bijzonder moment…  Geen kleuters meer…

Nee, lezen, schrijven, rekenen,… het kwam er allemaal aan in het eerste leerjaar voor de kleinste musketier.

En dan komt dat moment… zo tegen begin november, waarop je hem, samen met de broers meeneemt naar de boekenbeurs en waar je merkt dat hij een ‘boekenverslinder’ lijkt te worden.

In een hoekje met een boekje… Zo lijkt hij vaak te genieten van zijn vrije momenten.

Totaal blij natuurlijk, dat hij zo gemotiveerd is!

Toen ik vorige week vrijdag de handwerkbeurs deed met een vriendin, kocht ik een zwaaiarm-drukpers.  Niet te groot, maar perfect voor mijn drukken met flex- en flockfolie te verbeteren.

Nu kwam die gisteren thuis geleverd, dus vanmiddag, wou ik hem testen met een klein projectje (want he het moet niet altijd groots zijn 🙂 )

En weet je wat er uit de pers kwam?  Jawel … een leuke boekenlegger voor deze leesgierige jongen.

 

img_4670

Ik gebruik te hiervoor ook een lintje, zodat deze, als hij in het boek zit, opvalt.  De flexfolie onder de pers is perfect vast aan de stof (perfecto!!! echt waar, in 1 keer… Het is een voltreffer!)img_4669

En met een knipoog-quote op zijn kaart kan hij al zwaaiend tonen aan de broers en ons, dat hij leest, dus niet gestoord wil worden 😉

De achterkant van de boekenlegger zijn olifantjes … want hoe kan het ook anders voor deze olifanten-lover 🙂

img_4671

Met zijn boekenlegger kan hij nu ook de zinnetjes mooi volgen…

Handig toch?

Hij is ondertussen weer verdiept in zijn leesspel… En ik geniet, dat hij zo mooi kan wegdromen in een boek… Zo maar, weg van alles, in zijn eigen wereld, genietend van iedere letter en elk woord.

Fijne Woensdag,

img_2956

 

Advertenties

Baby-gift

Als kleine ukjes geboren worden is het altijd feest.

Tijd dan ook om met iets nieuws op de proppen te komen.

Toen ik deze jumpsuit/kruippakje vond, vond ik het dan ook het perfecte cadeau.

De uitleg van kiind is perfect en dit maatje 50 kwam tevoorschijn.

Afgewerkt met drukknopjes aan de beentjes.

Het was een “ik durf het aan projectje” maar he… dit smaakt naar meer.

Toen dit klaar was wou ik er nog leuke slofjes bij en ook deze zijn gemaakt op maatje 50.

Het patroon vind je Hier. Het enige wat ik wel als verschil deed is ook de binnenkant met het stofje voeren.

Het is de perfecte aanvulling met het pakje.

Als kers op de taart nog een konijn-rammelaar die aan de ene kant piept en aan de andere kant rammelt. Die maakte ik voorheen al es en bleek een voltreffer. Het patroon vind je Hier

Ik vind het een prachtig plaatje geworden en ook al waren zowel slofjes als pakje een uitdaging – dit vraagt om meer.

Jammer genoeg zijn hier geen kleine ukjes meer… maar niet getroost – wie wil mag gerust een berichtje sturen en ik maak het met plezier.

Nu vlug op babybezoek voor het te klein is 🙂 gelukkig is de ontvanger geboren met lengte 44 cm 😉

En jawel, dan krijg je de aan-foto…

Is ze niet om op te eten!

Fijn weekend,

Ma’am Musketier

Voetbal-mama

Ik geef het toe… ik stond niet op de eerste rij te springen een jaar geleden, toen onze middelste musketier wou en zou gaan voetballen.

Ondertussen is er veel veranderd, want naast het brengen en halen tijdens de week, zou ik bijna geen enkele match van hem willen missen.

Het moment waarop je je zoon intens gelukkig ziet op het veld en daar ook de vruchten van werpt ernaast, dan weet je dat je soms je eigen visie aan de kant moet zetten.

Deze middag was het uitgelezen moment om een nieuw hemd voor hem te maken. Na de winteropkuis van zijn kleren, merkte ik weinig nog draagbare zaken.

Gelukkig stof genoeg bij de hand om iets te creëeren en wel deze:

Een Theo van Zonen 09. Ik maakte er al diverse met korte mouwen deze zomer (Theo 1.0 – zonen 09, Theo 2.0 – Zonen 09,Theo 3.0 – zonen 09 en Theo 4.0 – zonen 09) maar deze keer dus met lange mouwen en tricot-stof in plaats van katoen. Ik moet zeggen dat laatste was een zeer aangename ervaring.

Bij het begin dacht ik: ik maak hem op en top… maar zoonlief gaf duidelijk aan geen mouwboord met knopen te hebben en enkel als T-shirt-vorm een hemd te willen.

Geen probleem, maar volgende keer toch een full-version proberen aansmeren 😉

Ik ven er best wel fier op – want zowel binnen als buitenkant zijn quasi perfect afgewerkt 🙂

Helemaal happy is die kleine grote man van me dus.

Want zeg nu zelf… welke voetbalfanaat zou niet zo’n hemd willen 😊.

Hijzelf zal alleszins niet twijfelen wat ie morgen aandoet 😉


Fijne avond,

maam-musketier-naam

Dag van de jeugdbeweging – scouts rules!

Dit jaar is het eerste jaar in 10 jaar, dat we op zondag kinderloos zijn.

Beetje een raar gevoel echt wel, en alhoewel we wilde plannen hebben van wandelingen – fietstochten – … moeten we eerlijk toegeven dat Ma’am Musketier en Pa’ap musketier blij zijn met die plotse rust.

En toch… met al 2 die hard Scoutsers in huis, was het moment niet onverwacht dat hij ook zou gaan.

Om de hemden wat te verfraaien, maakte ik dit jaar dat ze hun hemd niet zouden verliezen.

De jongste musketier heeft alvast wilde plannen voor dit jaar. Samen met heel wat vriendjes uit de klas kan hij op zondagmiddag ravotten.

Er is echter 1 vriendje voor wie de scouts nu toch wel heel speciaal is. Een vriendje die in de klas zat, maar een andere klas onveilig maakt nu. Een stoere knul met een gouden hart en eigenlijk – tiens tiens – de zoon van 1 van de beste vrienden in ons entourage.

Toen die vriendin vroeg om hulp bij het naaien van het hemd – deed ik dat met plezier! De vreugde, pretoogjes van die guitige knul, was hartverwarmend. Ook voor hem een gepersonaliseerd hemd met naam!

Ik gebruikte flockfolie, maar hoewel ik hier al eerder mee werkte plakte ze totaal niet. Vreemd. Zou het aan de stugheid van de stof liggen? Of aan de oudheid van de flockfolie (heeft die een houdbaarheidsdatum?) – geen idee, maar ik moest bij 1 kleur toch doornaaien met een fijne draad. Zonder kleurverschil – gelukkig.

Deze mannen zullen alvast een fantastische dag tegemoet gaan vandaag, daar ben ik van overtuigd!!!

Fijne vrijdag,

maam-musketier-naam

Wintertrui met col deel 3

Ik had het kunnen weten…

Toen gisteren de oudste en de middelste van de musketiers naar school vertrokken met hun trui gemaakt door de mama, kon ik al raden dat de jongste ook zou vragen voor een nieuwe trui.

En jawel hoor, kwart voor vier stipt, na het thuiskomen zei hij “mama, als je nu eerst mijn trui maakt, dan de Halloween-shirts en dan de jassen voor mijn broers, dan heb je nog veel te doen hé”.

Tjah, rekening houden met het feit dat ik naast naaien, wel nog een job heb, mijn huishouden iet of wat treffelijk wil houden, en de kids vervoer naar allerlei hobby’s, had hij blijkbaar niet gedaan.

Na de rush van de zwemclub en voetbaltraining, wees hij naar de stof van See you at six, en zei hij tijdens het eten “die vind ik leuk hoor.  Anders kan je die nog maken tegen morgen, toeeeeeee” (stof op zolder, een dikke dank je wel dat je ter compensatie dit mooie restje bij de bestelling stak 🙂 , jullie maakten er iemand super blij mee)

En jawel hoor, zo gezegd zo gedaan, omarmend door de liefde van de kinderen, de dankbaarheid die ze tonen als ze iets nieuws krijgen, en de trots die ze bezitten om het te dragen, ging ik ’s avonds nog aan de slag.  Dan maar even geen extra gewone ‘me-time’ maar ‘me-time met naaimachine”.

Toen hij deze morgen opstond, was hij dan ook in de wolken.  Ook voor hem lag de leuke B-Trendy trui met overslagcol klaar.

En zoals steeds… deed hij ze super-enthousiast aan.

Eerlijk…? Dan denk ik… Toch goed van me, dat ik me niet liet gaan in mijn gewone me-time en me uitleefde in mijn naaikamer.

Mijn dromertje…

Al zo’n grote knul en toch nog zo klein.  Hij blijft het kleinste musketiertje hier in huis, maar zijn dankbaarheid is zo groot, als die van de middelste en de oudste musketier. En zeg nu zelf, daar doe je het als mama toch voor?

Met veel vertoon en plezier zijn ze nog es samen op de foto gegaan, omdat ze het nu zo cool vonden dat ze alle drie een home-made trui aanhadden.

Ze voelen zich duidelijk top! Laat die woensdag maar komen 🙂

En soms … kom je op zo’n mini-fotosessie een foto tegen naderhand, waarvan je denkt.  “ja zo zitten ze in elkaar”, nu … op dit moment.

Tot vorig jaar leek de kleine musketier het stille jongetje (en pas op, dat is hij soms nog), maar op onderstaande foto is toch duidelijk te zien, dat de oudste zijn rol van verantwoordelijkheid/oudere broer en een ‘ik ben stoer-man’-attitude creëerde. De middelste is de meeste streken precies wat kwijt en is een gelukkige grote jongen geworden, maar de jongste… die toont zich nu wel van een deugnietenkant die wij voorheen heel wat minder zagen… Maar he, weet je wat?  Ik vind het goed zo?  Elk gaan ze hun weg en elk vinden de ze route die ze willen bewandelen.

Fijne woensdagmiddag,

img_2956

 

Tussen-seizoen jas

Toen ik een tweetal weken geleden naar stoffenspektakel ging moest en zou ik softshell meebrengen.

Ik had nog nooit met deze stof gewerkt en was benieuwd naar het materiaal.

Voor de jongste twee had ik mijn zinnen gezet op een donkergroene stof met okerkleurige dino’s. Voor de oudste op een iets stoerdere maar ook groene variant.

Het patroon van B-trendy magazine uit de nr 7 stond me onmiddellijk aan.

Buiten het feit dat de maten in dit magazine fantastisch passen, is er wel een kleine kantlijn. Er zitten echte praaltjes tussen maar de uitleg is miniem. Enige ervaring is dus vereist om er mee aan de slag te gaan.

Maar ik deed het – weliswaar met het nodige torsen en een kritische blik waarbij ik nu denk “Owkee, de volgende wordt beslist beter” – en ik ben toch wel tevreden.

De jas is heerlijk zacht vanbinnen en net dat maakt het een perfect tussenseizoen-jasje.

Toen de jongste thuiskwam was hij helemaal verkocht en jawel… “ mama, niet meer aan werken hé nu, want ik wil hem morgen aan doen.”

Hij vindt hem dus super. Deze week toch ergens nog een gaatje vinden voor de andere twee.

De softshell is fantastisch om mee te werken.

Trouwens een wist-je-datje: de softshell-stof kan je splitsen. Zodat je niet doorheen een dikke pak dient te naaien, maar voor de voeringstof (belegjes voor rits, kraag,…) de bovenste laag kan verwijderen en enkel de fleece gebruiken. Super handig! En mooi voor een afwerking.

Ik ben er dus dol op 😉

En de jongens ook 🙂

Op naar een rustige avond nu, en hop… naar de volgende 🙂

img_2956

Zwemzak genaaid

3 x scheepsrecht, zo kon je het deze middag noemen.

Terwijl de kinderen rustig speelden konden ze om beurten hun kleuren uitkiezen voor hun zwemzak.

Morgen gaan 2 van de 3 namelijk zwemmen op school, en dan is het toch altijd wat een gedoe, in welke zak hun dingen moeten.

Vooral ik dan ben nogal weerhoudend voor zakken waar naderhand de zwemlucht in zit, en die klam aanvoelt van hun nat gerief.  De oudste hier die naar de zwemclub gaat, vind het dan ook niet echt handig zijn zak van de zwemclub mee te nemen, want die is dan weer te log.  Een klein, maar niet te klein, exemplaar dat waterafstotend moest zijn, dat moest het worden.

Op de stoffenbeurs in Gent, kocht ik een serie stoffen gepastificeerd katoen (als het ware tafelzeil).   Allemaal fantastisch dessins, kleurtjes,…

En deze middag vond ik deze fantastische handleiding.  Mieke toont fantastisch hoe alles moet, dus zelfs voor beginners is dit makkelijk, en ik kon het bij de eerste met een half oog op de handleiding, en nadien zonder handleiding (poepsimpel dus, maar oh zo praktisch, want het moet niet altijd zware kost zijn).

Ze waaien nog gezwind in de wind, en de kinderen zijn zo blij en trots met elk hun eigen exemplaar.

Het moet echter gezegd zijn, ik wou graag eens met geplastificeerd katoen werken, maar echt handig is het niet.  Het werkt niet echt mee onder de naaimachine, waardoor je al snel moet opletten dat je geen kreukjes krijgt bij gebruik van paspel en geplastificeerd katoen.

Ook de naald krijgt het hard te verduren en moet werken om zijn resultaat te geven.

De overlock daarentegen, vond het precies wel een plezant stofje 🙂

Ze zijn er helemaal klaar voor de jongens, om in dat zwembad te springen op school 🙂

… En ik , ik ben een happy mama, aangezien hier 3 tevreden jongetjes rondlopen 😉

img_2956

Olifanten-tijd

Als ik naar stoffenspektakel ga, vraag ik altijd aan de jongens wat voor speciaals ik mee moet brengen.

Vaak krijg ik een evident antwoord, net zoals vrijdag eigenlijk.

De kleinste is zot maar dan ook zot van olifanten. Olifanten all over the place. In bed – naast zijn bed – in zijn hoofd. Kortom, overal. Er was ooit een tijd dat ie zelfs een olifant wou worden. Gelukkig is dat laatste nu wat weggeëbd. Nu echter zit hij in een ietwat nog moeilijker fase: hij wil een olifant als huisdier! Echt waar, hoe ik dat aan de man zal brengen dat dat niet mogelijk is, is mij nog een dilemma.

Gelukkig kan ik hem nog paaien met deze:

Een nieuwe Billie – maar dan met lange mouwen en zonder boordstof en met de blauwe tricot als boordje bovenaan.

Hij is er helemaal ondersteboven van! (Oef)

Deze Billie van Zonen 09 blijft een toppertje. En past geheel in het thema “stikbelgique” van Flaflinko.

Ik ben dol op de zonen 09 patronen – een must voor alle zonen-mama’s.

Op naar het verwerken van mijn volgende stofjes van stoffenspektakel

Prettige zondagavond 😉

Ma’am Musketier

Charlie – eentje is geentje.

Als de twee oudere broers al iets kregen dit weekend uit mama’s handen, dan vraagt de kleinste musketier natuurlijk ook iets… en terecht

Door het dolle heen is hij dan ook toen hij vanavond ‘model’ mocht staan.

Voor de jongste nam ik de Charlie van Zonen 09.

Jip … opnieuw een zonen09.   Maar zeg nu zelf … met dergelijke fantastisch basispatronen kan je alle kanten uit.

Ik gebruikte de zelfde stof als voor de Ole. En ik vind hem super. De binnenkant is gevoerd met oker-stof.  En samen met de jacquard is het een lekkere wintertrui  geworden.

Hij is zo fier als een gieter met zijn eigen nieuwe trui.

Hij heeft alvast de bedoeling om ze morgen aan te doen op school

Op naar een volgend ideetje… maar even goed nadenken wat dat zal worden 😉

Fijne start van de week.

 

img_2956

 

 

Ole! Zonen 09

Hebben jullie het patroon van zonen 09 al gezien: de Ole?

Ik kan je verzekeren dat toen ik ze zag, ik instant verliefd was. Deze moest ik maken.

Toen ik dan ook de prachtige stoffen van de Zonen 09 zag, kon ik niet anders dan deze te gebruiken.

Maar ik moet zeggen, dat het met vallen en opstaan was. Eerst en vooral was de stof zooooo mooi dat ik er niet in durfde knippen.

Na contact te hebben met Sharon van zonen 09 besloten om geen binnenstof te gebruiken voor de jas, aangezien ik de achterkant van de jacquard ook zo mooi vond.

Uiteindelijk enkel tricot gebruikt voor de binnenzakken, de kap en verstevigingsrand.

Mijn naaikamer lijkt wel een slagveld en de eerlijkheid gebied mij… ik haalde veel uit… heel veel…

Ademhalen, koffie en later een slokje wijn zorgden voor de nodige doorzetting.

En de volhouder wint!

Stof : van Mertens Mercerie Melle

Een praaltje is het geworden vind ik zelf!

Voor de sluiting koos ik voor bronzen Kamsnaps…

Hier volgen er nog meer van want het bloed (bijna), zweet (veel) en tranen (gelukkig nog net niet) waren de moeite waard.

De lichtinval is net niet goed nu, maar morgen zeker een aan-foto van zoonlief.

—-

Update nu met een echt fotomodel 😉

En of hij er happy mee is 😉

Klaar voor stoere avonturen…

1 probleem… de papa wil nu ook een: Ole voor mannen? Zonen09… er is vraag naar 😉

Fijne avond

img_2956