Billie’s ten top

Gisteravond liet ik de kinderen een stof kiezen voor een nieuwe t-shirt.  Het bleek voor hen niet zo’n moeilijke keuze te zijn.

Ze hadden elk onmiddellijk hun favoriet uitgekozen. En bij toeval had ik voor elk van hen ook de gepaste boordstof liggen.  Een perfecte match, iets minder perfect leek de tijd 🙂 want als ik iets voor de een maak, wil de ander het natuurlijk ook.  Zo shoppen in een eigen naaikamer daarentegen is wel gemakkelijk.  Dus ’s avonds nog aan de slag gegaan en ’s morgens drie blije musketiers.

Gelukkig ligt de Billie van zonen09 me goed in de hand en kon ik al snel aan de slag 🙂

De jongste koos een stof van Poppy. Zij hebben steevast leuke stofjes en deze van de ruimtevaart lag al een tijdje te lonken.  Uiteindelijk is hij super leuk geworden met een felle boordstof er bij.

De middelste musketier verkoos dan verrassend voor de kameleons van Hilco. Ik kocht ze ook al een tijd geleden bij Mercerie Mertens in Melle.  Ik gebruikte ze in het verleden reeds eens, maar het werd toen een mislukking.  Jammer, maar helaas, had ik toen extreme ruzie met mijn oude overlock en geraakte het stofje in de vuilbak.  Gelukkig was ik toen zo slim om de rest van de stof te laten voor wat ze was en had ik nu nog ruim genoeg voor een t-shirt voor Lukas.  Met een bang hartje ging ik er mee aan de slag. Gelukkig bleek mijn vermoeden van de overlock correct te zijn en bleek het niet aan het stofje te liggen maar aan mijn oude overlock.  Ik heb er dus goed aan gedaan, toendertijd een nieuwe te kopen (een zalige machine trouwens – Bernina), die reeds ettelijke uurtjes meeging, want zelfs met onderhoud, was de oude niets meer waard.

De oudste musketier verkoos zijn favorietste stofje ever.  Het was eigenlijk geen verrassing dat hij voor de unieke stof koos die door de dochter van de de baas van Stoffen Van Leuven gedesigned is.  Toen ik ze in de winkel zag liggen, wist ik onmiddellijk voor wie deze mega-stofjes bedoeld waren.  Johannes is, sinds we een city-trip deden naar Parijs, verzot op alles wat met Parijs te maken heeft, maar vooral met de Eifeltoren lijkt hij een band te hebben.  Het imposante gebouw blijkt nog steeds zijn wauw-effect niet te missen.

Voor het naaiproces zette de oudste wat druk, want vrijdag heeft ie sportdag en hij wou hem deze week nog aan om naar school te gaan.  Zo gezegd zo gedaan 🙂 De Billie in Raglan werd het deze keer voor alle drie.  En ik moet zeggen dat het wederom van onder mijn machines rolde.  Het ging vlot – zeer vlot.  Zo vlot dat manlief me ook even aankeek en ik een smeekbede hoorde, of ik niet nog eentje voor hem wou maken.  Gelukkig hoeft die de volgende dag niet naar school, en hebben we ons werktenue die hij dagelijks draagt en zit de druk er dus niet zo hard achter 🙂  Zo kan ik toch even kijken welk patroontje ik voor hem es zal gebruiken (de polo van LMV? of toch iets anders?)

Drie happy jongens, die vanmorgen uit bed stapten, zonder gemor hun kleren aan deden en naar school vertrokken.  Meer moet dat niet zijn, toch?

Ondertussen broeden er nog allerlei ideeën op in mijn hoofd, zowel op naai- als haakvlak.  Want jeetje, met beide hobby’s aan de slag zijn, neemt toch wat tijd in beslag.  Voor de haaksters onder ons… Niet getreurd… ik ben met iets leuks bezig… Jammer genoeg neemt dat niet iets meer tijd in beslag 🙂

Fijne Donderdag

img_2956

Advertenties

Carnaval

In tegenstelling tot vele andere dorpen/gemeenten is er in Oosteeklo steeds op halfvasten Carnaval.

Drie dagen staat alles in teken van carnaval . De vrijdag op school – de zaterdag de verkiezing van de kinderprins en prinses – de zondag een grote stoet.

Het is en blijft een weekend waar veel kinderen van het naar uitkijken.

Ook hier is er eentje die er elk jaar opnieuw naar uitkijkt en vorig jaar was voor hem de kers op de taart toen hij als kinderprins werd gekroond.

Het was de dag van zijn leven.

Het enige wat hij toen jammer vond, was dat hij zijn cape terug moest geven.

In overleg met de organisatoren van carnaval, beslisten we toen dat ik elk jaar 2 capes zou maken. Eentje voor de prins en eentje voor de prinses.

Ik kreeg de oude cape als voorbeeld en ging mijn stoffen halen bij stoffen van Leuven in Schellebelle.

En … ze werden gecreëerd 😉

Voor volgend jaar onthou ik dat ik geen rekbaar fluweel meer gebruik 😉 maar voor de rest is het toch een projectje met de glimlach op de mond.

Aangezien het de bedoeling is dat de capes gehouden worden door de gelukkig verkozenen zette ik er met flexfolie een tekst op.

En nu maar hopen dat er 2 kapoenen dolgelukkig worden zaterdag, er geen regen uit de lucht valt en… er veel plezier gemaakt wordt!

—update—

En is ze niet prachtig de prinses? De prins kreeg ik niet te pakken 😉 maar voor zo’n gelukkig gezichtje doe je het toch he!

Alaaf! Alaaf! Alaaf!

Ma’am Musketier

Kleine Helden

Jij bent een kleine held
De wereld draait door en jij gaat er voor!

Maar jij bent een kleine held
elke dag ga je er weer tegenaan
je laat je niet zo makkelijk
uit het veld slaan

Want jij bent een kleine held
strijdend in je hoofd, strijdend in je lichaam
wij geven niet op
dit doen wij tesaam

Omdat jij kleine held
elke dag vol uitdaging ziet
jij geef nooit op
dat woord ken je niet

Jij bent de grote kleine held!

Toen ik voor de kerstvakantie besliste om als vrijwilliger te naaien voor vzw kleine held, was dit een heel bewust keuze.  Naaien voor prematuurtjes, voor kleine helden die het verdienen om te stralen.

Mijn eerste pakje ging naar een eerste superheld.  En als je dan een foto als bedanking krijgt van de ouders, dan ben je in de zevende hemel, dat je dit kleine ukje kan helpen, kan doen stralen.

Van vzw kleine held kreeg ik snel na mijn voorstel een pakket fantastische stofjes opgestuurd.  Allemaal fleurige, coole, hippe stofjes.  Stofjes waar zelfs de jongens hier van zeggen “he, die wil ik ook”.

Zaterdag ben ik aan de slag gegaan met de eerste lading.  Ik knipte 22 pakjes en mutsjes uit de stoffen.  Eigenlijk is dit een goede voorbereiding… Wikken en wegen waar ik wat zou leggen om de stoffen optimaal te gebruiken.  Ik koos er ook voor ze allemaal in eens te knippen, zodatik naderhand niet van achter mijn naaimachine moest gaan, omdat mijn voorraad ‘te naaien’ op was.

 

Eergisteren begon ik aan het naaien.  Eerst alle kleine mutsjes (en ze zijn warempel zo cute).  22 kleine mutsjes, waar 22 kleine helden in kunnen stralen.

 

Daarna werkte ik reeds 6 bodytjes af.  Nog 16 te gaan.

En iedere keer als er eentje af is, maakt mijn hart een sprongetje… Nu ja, eigenlijk een reuzesprong, omdat ik besef hoe fijn het is om dit te doen.  Hoe fijn het is om ouders even een hart onder te riem te steken, die niet verwacht hadden dat ze elke avond alleen naar huis zouden keren en iedere morgen opnieuw op quasi automatische piloot  naar het ziekenhuis te gaan om mee te vechten met hun kind.  Omdat het zo fijn is dat net die kleine helden niet met een pampertje alleen in het bedje liggen, maar net ook fleurig kunnen zijn.  Omdat het zo gegund is dat deze kleine helden groeien en bloeien.

En weet je wat.  Als je net bezig bent met naaien, en je krijgt een berichtje met de foto hierboven van een kleine held, waarvoor het pakje eerst wat te groot was en nu als gegoten zit, dan ben je zoooo blij, dat je dit kan doen.

maam-musketier-naam

 

 

Vreemd toeval

Het leek allemaal een beetje vreemd toeval vorige week

Nu ja, de vraag is natuurlijk of toeval bestaat.

In het begin van de week kregen we een geboortekaartje… Het bleek dat dit van een jongetje was, dat te vroeg was geboren en nu slechts 1300 gr weegt.

Ik en mijn man waren redelijk overdonderd.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je je bewust wordt, van het feit dat we eigenlijk wel heel erg blij mogen zijn met wat we hebben.

Later die week, zag ik foto’s voorbij komen van vrienden die fotoshoots doen memories4later, en ik merkte de kleedjes van meisjes op… die zoooo cool waren… bleken ze handgemaakt… en de mama was druk bezig met een eigen project dat een paar jaar bestaat zijnde de kleine held.

Het kon geen toeval zijn… ik kende de organisatie al sinds een paar maand en ze sprak me enorm aan, omdat men met handgemaakte naaisels, prematuurtjes hielp/troostte…

Thuis hier, zijn al onze musketiers met behoorlijk (noem meer dan gezond) gewicht geboren, en we hadden bij de geboorte nooit de zorgen die prematuurtjes en hun ouders ervaren.

Bij onze laatste musketier echter, hebben we wel het ziekenhuis via een heel andere kant leren kennen.  De bijhorende vermoeidheid, zorgen het ziekenhuis- abonnement startte van zijn drie maandjes tot 2 jaar.  Nu nog gaan we jaarlijks het UZ binnen, voor een bezoek aan de artsen.  De gedrevenheid, het enthousiasme en de zorg van het verplegend personeel en dokters van AZ ALMA en UZ Gent zullen me altijd bijblijven.
Ik had me na die hectische periode reeds voorgenomen ooit iets te doen voor ouders en kinderen ook een abonnement kregen (ware het niet van geboorte af aan)

Dit was dus blijkbaar het moment…

Ik kreeg van Sofie, van De Kleine held, de patroontjes doorgestuurd en ik begon met volle moed aan een pakje.

Het is een prachtig project geworden… maar ook schokkend, dat het zo ieniemienie is.

Een maatje 40 werd geknipt – genaaid. En het is sooooo sweet.

Ik ben heel blij dat ik dit kan doen. Fier ook, dat ik iets kan bijdragen en dit klein mannetje niet alleen met een te grote pamper in een couveuse dient te liggen.

Ik gebruikte gouden knopjes – net omdat dit mannetje meer dan goud verdient om te schitteren.

Van de restjes maakte ik ook nog een mooi wikkeldekentje. Waarin hij in de zachte stof kan liggen.

Dit is zo bevredigend. Ik ben er zeker van! Voor al die kleine helden zet ik me voortaan in. Dit verdienen ze meer dan ooit en het is een prachtig handgebaar naar de ouders die nu in een rollercoaster zitten.

Deze kleine ukkepukjes zijn in mijn echte helden… De vzw heeft zijn naam dan ook helemaal niet slecht gekozen.

Dit pakketje is ondertussen richting deze held!

Willen jullie ook dergelijk initiatief steunen?  Of weten jullie iemand die jullie blij kunnen maken?  Klik dan zeker op het logo van de kleine held hiernaast. Of klik op de naam in dit artikel.

Fijne Woensdag,

maam-musketier-naam

Christmas is coming!

Het is weer die tijd van het jaar… kerst en nieuw…

Steeds kijken de kinderen uit naar een prachtige boom. Het versieren ervan, het decoreren van het huis, de haard die aan gaat… de voorafgaande activiteiten zorgen altijd voor wat rust.

De vakantieperiode zelf vind ik dan weer een van de minst rustgevende.

Toen deze week de sneeuw uit de lucht viel, bleek ik plots “werkloos wegens slecht weer”. Want als in de bouw het bedrijf stilvalt kan je wel even samen op de bureau werken maar niet de hele tijd.

Ik kon dan ook s middags even genieten van wat me-time. Tijd om drie Billies van zonen09 te maken. En wat voor een plaatjes. Stof leende zich perfect en ieder wou zijn exemplaar zo snel mogelijk. Ik heb in het verleden al wat Billies gemaakt en iedere keer weer, met een nieuw stofje zijn ze zooooo leuk. Dit blijft echt een topper van naaipatronen. (ik kan al bijna niet wachten, tot ik het gepaste stofje gevonden heb voor de Rocco van zonen 09 – dat net deze week uitkwam)

Drie verschillende Billies: de ronde hals – de V-hals en de raglan.

 

Voor strijken was geen tijd meer – want ze wilden ze onmiddellijk aan 😉

De raglan vind ik eigenlijk de mooiste geworden… Ik had er wat schrik voor, want met een zoon die eigenlijk al breedgeschouderd is door het vele zwemmen, dacht ik dat ze te breed zou overkomen.  Maar niets van dat vermoeden leek te kloppen.

En vandaag, wilden ze wonderwel allemaal op de foto. En dan wel nog samen 😉  (Jawel, soms lukt het wonderbaarlijk :))

En voor het eerst hadden ze er zo veel zin in, dat ze niet van ophouden wisten.

Ze bleven kletsen, lachen, moppen uithalen… het bleek echte broederschap.

Want samen op de foto en grappen uithalen met de mama dat bleek de band nog te versterken.

Mijn drie musketiers … wat ben ik dol op ze.

De foto’s bleken zo geslaagd dat ik er zelfs het kerstkaartje van kon maken.

Een hartverwarmende avond met broederliefde in overvloed… je kan maar dromen dat 2018 zo fantastisch warm verloopt als dat ik nu het gevoel had.

 

Fijne avond,

img_2956

Maak zelf eens een kledinghoes…

Een paar weken geleden kreeg ik de vraag of ik een gepersonaliseerde kledinghoes wou maken.

Tuurlijk! Geheel enthousiast antwoordde ik… zij het dat ik die nog nooit maakte, maar ik dacht… dat wordt een kolfje naar mijn hand…

Dacht ik, wel te verstaan… want het bleek een ellenlange zoektocht te worden naar de gepaste stof.

Blijkbaar was dat allemaal niet zo makkelijk… ik vond nergens een stof die degelijk van kwaliteit was, maar toch geen stukken van mensen koste…

Uiteindelijk gaf ik eerst mijn zoektocht op en kocht ik een gekleurde kledinghoes die ik dan kon pimpen…

Dacht ik… want toen bleken de hoes en het strijkijzer geen beste maatjes… integendeel…

Opnieuw zoeken dan maar… en als bij donderslag op een heldere hemel, vond ik ze nog wel ook.  Een site die een klinkende naam heeft, doch geheel onbekend voor mij had  gecoate katoen in de gewenste kleur! Perfect!  Ik bestelde bij Les tissus du chien vert en een weekje later kreeg ik het pakket binnen (iets minder qua levertijd dus, maar wel de moeite waard om eens te bekijken)

Het ineenzetten van een kledinghoes bleek gelukkig inderdaad niet zo heel erg moeilijk en in een avond logisch nadenken, meten en exact knippen, zat de kledinghoes ineen.

Het personaliseren kon eindelijk beginnen…  Voor mij toch wel een stapje verder in het leren werken met mijn scan’n Cut.
Eerst haalde ik wat uit de Brother Canvas en sjablonen lukten aardig van het net naar de scan’n cut.  Geen vuiltje aan de lucht.

Tot ik het logo van de gymclub wou toevoegen… Een zwart embleem dat in 1 stuk vervaardigt is, maar zo niet handig en duidelijk op flexfolie.  Ik wou het dus in twee kleuren op de hoes.  Maar hoe?  Gelukkig is er You Tube op zo’n moment die je op weg helpt en leert werken met Inkscape.

Na wat geprobeer van puntjes wegdoen en dupliceren, kwam ik uiteindelijk bij de perfecte splitsing van het logo.

En jawel, na een paar nachten nadenken hoe het moest, een paar grijze haren extra is dit ze geworden 🙂 en jawel ik vind ze prachtig…

Wat een simpele vraag was van een fantastisch meisje, werd voor mij ook een leerproces… en weet je wat? Ik vond het leuk… Dit vraagt om meer…

img_2956

Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes 😉 ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🤣🤣🤣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn 🙂

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan 🙂

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Lezen is leuk! – en nu nog leuker…

Dit schooljaar was een bijzonder moment…  Geen kleuters meer…

Nee, lezen, schrijven, rekenen,… het kwam er allemaal aan in het eerste leerjaar voor de kleinste musketier.

En dan komt dat moment… zo tegen begin november, waarop je hem, samen met de broers meeneemt naar de boekenbeurs en waar je merkt dat hij een ‘boekenverslinder’ lijkt te worden.

In een hoekje met een boekje… Zo lijkt hij vaak te genieten van zijn vrije momenten.

Totaal blij natuurlijk, dat hij zo gemotiveerd is!

Toen ik vorige week vrijdag de handwerkbeurs deed met een vriendin, kocht ik een zwaaiarm-drukpers.  Niet te groot, maar perfect voor mijn drukken met flex- en flockfolie te verbeteren.

Nu kwam die gisteren thuis geleverd, dus vanmiddag, wou ik hem testen met een klein projectje (want he het moet niet altijd groots zijn 🙂 )

En weet je wat er uit de pers kwam?  Jawel … een leuke boekenlegger voor deze leesgierige jongen.

 

img_4670

Ik gebruik te hiervoor ook een lintje, zodat deze, als hij in het boek zit, opvalt.  De flexfolie onder de pers is perfect vast aan de stof (perfecto!!! echt waar, in 1 keer… Het is een voltreffer!)img_4669

En met een knipoog-quote op zijn kaart kan hij al zwaaiend tonen aan de broers en ons, dat hij leest, dus niet gestoord wil worden 😉

De achterkant van de boekenlegger zijn olifantjes … want hoe kan het ook anders voor deze olifanten-lover 🙂

img_4671

Met zijn boekenlegger kan hij nu ook de zinnetjes mooi volgen…

Handig toch?

Hij is ondertussen weer verdiept in zijn leesspel… En ik geniet, dat hij zo mooi kan wegdromen in een boek… Zo maar, weg van alles, in zijn eigen wereld, genietend van iedere letter en elk woord.

Fijne Woensdag,

img_2956

 

Baby-gift

Als kleine ukjes geboren worden is het altijd feest.

Tijd dan ook om met iets nieuws op de proppen te komen.

Toen ik deze jumpsuit/kruippakje vond, vond ik het dan ook het perfecte cadeau.

De uitleg van kiind is perfect en dit maatje 50 kwam tevoorschijn.

Afgewerkt met drukknopjes aan de beentjes.

Het was een “ik durf het aan projectje” maar he… dit smaakt naar meer.

Toen dit klaar was wou ik er nog leuke slofjes bij en ook deze zijn gemaakt op maatje 50.

Het patroon vind je Hier. Het enige wat ik wel als verschil deed is ook de binnenkant met het stofje voeren.

Het is de perfecte aanvulling met het pakje.

Als kers op de taart nog een konijn-rammelaar die aan de ene kant piept en aan de andere kant rammelt. Die maakte ik voorheen al es en bleek een voltreffer. Het patroon vind je Hier

Ik vind het een prachtig plaatje geworden en ook al waren zowel slofjes als pakje een uitdaging – dit vraagt om meer.

Jammer genoeg zijn hier geen kleine ukjes meer… maar niet getroost – wie wil mag gerust een berichtje sturen en ik maak het met plezier.

Nu vlug op babybezoek voor het te klein is 🙂 gelukkig is de ontvanger geboren met lengte 44 cm 😉

En jawel, dan krijg je de aan-foto…

Is ze niet om op te eten!

Fijn weekend,

Ma’am Musketier

Voetbal-mama

Ik geef het toe… ik stond niet op de eerste rij te springen een jaar geleden, toen onze middelste musketier wou en zou gaan voetballen.

Ondertussen is er veel veranderd, want naast het brengen en halen tijdens de week, zou ik bijna geen enkele match van hem willen missen.

Het moment waarop je je zoon intens gelukkig ziet op het veld en daar ook de vruchten van werpt ernaast, dan weet je dat je soms je eigen visie aan de kant moet zetten.

Deze middag was het uitgelezen moment om een nieuw hemd voor hem te maken. Na de winteropkuis van zijn kleren, merkte ik weinig nog draagbare zaken.

Gelukkig stof genoeg bij de hand om iets te creëeren en wel deze:

Een Theo van Zonen 09. Ik maakte er al diverse met korte mouwen deze zomer (Theo 1.0 – zonen 09, Theo 2.0 – Zonen 09,Theo 3.0 – zonen 09 en Theo 4.0 – zonen 09) maar deze keer dus met lange mouwen en tricot-stof in plaats van katoen. Ik moet zeggen dat laatste was een zeer aangename ervaring.

Bij het begin dacht ik: ik maak hem op en top… maar zoonlief gaf duidelijk aan geen mouwboord met knopen te hebben en enkel als T-shirt-vorm een hemd te willen.

Geen probleem, maar volgende keer toch een full-version proberen aansmeren 😉

Ik ven er best wel fier op – want zowel binnen als buitenkant zijn quasi perfect afgewerkt 🙂

Helemaal happy is die kleine grote man van me dus.

Want zeg nu zelf… welke voetbalfanaat zou niet zo’n hemd willen 😊.

Hijzelf zal alleszins niet twijfelen wat ie morgen aandoet 😉


Fijne avond,

maam-musketier-naam