Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes πŸ˜‰ ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🀣🀣🀣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn πŸ™‚

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan πŸ™‚

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Advertenties

Juffen in de bloemetjes

Na de meester van de kleuterklas, waren vandaag ook de meester en juf van de lagere school aan de beurt.

En hier is ze dan na jullie vorige week al de sneakpeek te hebben getoond πŸ™‚

Voor Lukas zijn juf, wou ik graag een tas maken… Eentje voor een fanTAStische juf.
Een juf die al drie jaar op een rij een van mijn kinderen in de klas had.  Het blijft toch een specialleke op dat vlak.  Want het is net die juf die de oudste leerde zich terug beter in zijn vel te voelen en die zijn hart veroverde, het is net die juf die hem een tweede keer in de klas had en hem de opstart gaf terug te bloeien en het is net die juf die onze tweede rakker leerde zichzelf beter te kennen, veel te leren van haar en van de kinderen uit de klas.  De juf moest een ander vlak uit de hoek komen dit schooljaar bij onze tweede rakker, maar is daar niet minder in geslaagd dan bij de eerste.

De juf blijft om op te eten πŸ™‚  Met spijt in het hart zal Lukas afscheid nemen eind deze week, want bij haar groeide hij als jongen/mens.

Lukas maakte zelf ook nog een ketting en armband voor haar, helemaal uit zichzelf, en dat betekent vaak dat hij er goede herinneringen aan overhoudt.  Want eigenlijk is hij niet beter te omschrijven dan een ruwe bolster met een zachte kern.

Ook de logopediste kreeg vorige week haar tas van Johannes.  Want na een jaar logo, moest hij dit jaar afscheid van haar nemen.  Twee vliegen in 1 klap, voor twee fantastische madammen!

En wat is er leuker om te horen dan een juf die zegt haar vriendinnen toch wel jaloers zullen zijn πŸ™‚

Voor de tassen wou ik toch een wat unieker model.  Bij mijn zoektocht kwam ik al snel bij de tassen van mind the whale.  Ik was al eerder op de site van Mind the Whale gekomen, en ik blijf eigenlijk reikhalzend uitkijken naar de genaaide boekentassen.  De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik voor de boekentasjes wat schrik heb, maar… als ik het duidelijke patroon zie en ervaar van deze “to the point” – schoudertas, dan begin ik precies reeds meer durf te hebben, het toch ooit eens te proberen.

De geschenkjes zijn uitgedeeld en het jaar kan voorzichtig uitkabbelen.  Tijd voor nieuwe ervaringen, creaties en vooral veel tijd en speelplezier met de kinderen.

 

Een leuk weetje trouwens:  gisteren kreeg de kleuterleider van Eliot zijn cadeautje en vandaag had hij het reeds aan om op schoolreis te gaan.  Een zucht van opluchting toen ik zag dat hij als gegoten zat… en hij straalde!!! Echt waar… Iedereen happy πŸ˜‰

 

Tot de volgende,

img_2956

 

 

Bijna Vakantietijd

Het is al een tijdje geleden dat ik nog een blogje plaatste, maar stilzitten heb ik absoluut niet…

Ik heb ondertussen mijn stukjes voor deze maand van Let’s Stick this together klaar… Deze mag echter maar gepost worden op 3 juli, dus nog even geduld zou ik zo zeggen πŸ˜‰

Ondertussen ook wat tussendoortjes genaaid… maar aangezien het zomerweer, vonden de jongens het geen tijd voor een fotoschoot… Maar ik doe het dit weekend zeker eens (uit de zwemvijver halen en toch eens poseren… want ze zijn zo leuk πŸ˜‰ (de jongens natuurlijk, en off course het genaaide element πŸ˜‰ )

En last but not least is het bijna vakantie tijd…

Tijd dus ook om na te denken wat de juffen en meesters mee verblijd kunnen worden.  Elk jaar opnieuw hou ik me er toch wel aan iets ‘zelf gemaakt’ te maken – iets van mij en/of iets van de jongens’.  Gewoon omdat het kan,  niet omdat het moet.

Ik vind het gewoon een vorm van appreciatie, waarbij je hen toch wel in de bloemetjes zet, want leerkrachten zijn de laatste tijd niet enkel ‘leerkrachten’ in de pure vorm van het woord maar ook manusje van alles in het oplossen van conflicten buiten de klas, het opvolgen van ieder kind, die uniek is in zijn zijn.
Ik onderschat de job dus echt niet πŸ˜‰

Dit jaar zijn er 2 juffen en 2 meesters te complimenteren.  De juf van Lukas, onze middelste , de logo-juf van Johannes, de oudste en dan de meesters van onze kleine grote uk, Eliot en van onze oudste, Johannes.

Het moet gezegd zijn… ik heb er wat nachtjes over gedaan om na te denken waarmee ik over de brug kon komen πŸ˜‰ maar gisteren toch naarstig begonnen … en de juffen zijn klaar :))

Ik moet echter wachten om ze volledig te tonen, want ik weet dat er een aantal personen uit school mijn blogje volgen… dus even … een sneakpeek :))) Kwestie van de spanning wat hoog te houden…

Wat het geworden is … dat zie je binnenkort.

Nu nog de meesters, maar dat komt wel snor πŸ˜‰

Want ook hier … ben ik al begonnen… Patroon is geknipt, de flock ligt al klaar… Nu nog naaien.


 

 

Geniet van de zon,

img_2956