Tussenseizoen-jas 2

Even was er een pieker-stress-moment deze middag.

De oudste gaat morgen met de fiets naar school en had nog geen tussenseizoen-jas. De Zomerjas was te fris – de winterversie nog te warm.

Gelukkig had ik hier de stof nog van stoffenspektakel, de fournituren en het patroon van de jas uit de B-trendy. Net zoals Deze.

Bij mijn vorige versie had ik eerst de rits en dan de boord gedaan. Niet zo’n goed idee en vooral veel gepruts nadien.

Nu echter eerst het ene en als laatste pas de rits gedaan.

Stukken beter en de afwerking is veel fijner vind ik zelf.

Mijn scoutsman zit al rustig in de zetel met zijn onesie aan.

Niet echt perfect voor een fotoshoot dus 🙂

Gelukkig kon de kapstok zijn dienst bewijzen 😉

Deze jongeman kan gezwind op de fiets morgen. Door weer en wind 😉 want deze jas uit softshell houdt dat zeker tegen 😉 en ik? Ik laat hem met een gerust hart vertrekken 🙂

Om drie uur gestart en tegen zessen klaar. Best wel trots dus 😉

En hoe langer ik naai, hoe tevredener ik wordt van mijn werk.

En hoe later de avond valt – hoe zotter het wordt want … zo wil papa Musketier tonen dat hij ook wel es iets wil 😂.

Met een droge “je zocht toch nog een model?” Stond hij plots achter me :))

Nu even genieten nog van de zondagavond met de haaknaald in de hand 😉

Fijne avond,

img_2956

Advertenties

Dag van de jeugdbeweging – scouts rules!

Dit jaar is het eerste jaar in 10 jaar, dat we op zondag kinderloos zijn.

Beetje een raar gevoel echt wel, en alhoewel we wilde plannen hebben van wandelingen – fietstochten – … moeten we eerlijk toegeven dat Ma’am Musketier en Pa’ap musketier blij zijn met die plotse rust.

En toch… met al 2 die hard Scoutsers in huis, was het moment niet onverwacht dat hij ook zou gaan.

Om de hemden wat te verfraaien, maakte ik dit jaar dat ze hun hemd niet zouden verliezen.

De jongste musketier heeft alvast wilde plannen voor dit jaar. Samen met heel wat vriendjes uit de klas kan hij op zondagmiddag ravotten.

Er is echter 1 vriendje voor wie de scouts nu toch wel heel speciaal is. Een vriendje die in de klas zat, maar een andere klas onveilig maakt nu. Een stoere knul met een gouden hart en eigenlijk – tiens tiens – de zoon van 1 van de beste vrienden in ons entourage.

Toen die vriendin vroeg om hulp bij het naaien van het hemd – deed ik dat met plezier! De vreugde, pretoogjes van die guitige knul, was hartverwarmend. Ook voor hem een gepersonaliseerd hemd met naam!

Ik gebruikte flockfolie, maar hoewel ik hier al eerder mee werkte plakte ze totaal niet. Vreemd. Zou het aan de stugheid van de stof liggen? Of aan de oudheid van de flockfolie (heeft die een houdbaarheidsdatum?) – geen idee, maar ik moest bij 1 kleur toch doornaaien met een fijne draad. Zonder kleurverschil – gelukkig.

Deze mannen zullen alvast een fantastische dag tegemoet gaan vandaag, daar ben ik van overtuigd!!!

Fijne vrijdag,

maam-musketier-naam

Wintertrui met col deel 3

Ik had het kunnen weten…

Toen gisteren de oudste en de middelste van de musketiers naar school vertrokken met hun trui gemaakt door de mama, kon ik al raden dat de jongste ook zou vragen voor een nieuwe trui.

En jawel hoor, kwart voor vier stipt, na het thuiskomen zei hij “mama, als je nu eerst mijn trui maakt, dan de Halloween-shirts en dan de jassen voor mijn broers, dan heb je nog veel te doen hé”.

Tjah, rekening houden met het feit dat ik naast naaien, wel nog een job heb, mijn huishouden iet of wat treffelijk wil houden, en de kids vervoer naar allerlei hobby’s, had hij blijkbaar niet gedaan.

Na de rush van de zwemclub en voetbaltraining, wees hij naar de stof van See you at six, en zei hij tijdens het eten “die vind ik leuk hoor.  Anders kan je die nog maken tegen morgen, toeeeeeee” (stof op zolder, een dikke dank je wel dat je ter compensatie dit mooie restje bij de bestelling stak 🙂 , jullie maakten er iemand super blij mee)

En jawel hoor, zo gezegd zo gedaan, omarmend door de liefde van de kinderen, de dankbaarheid die ze tonen als ze iets nieuws krijgen, en de trots die ze bezitten om het te dragen, ging ik ’s avonds nog aan de slag.  Dan maar even geen extra gewone ‘me-time’ maar ‘me-time met naaimachine”.

Toen hij deze morgen opstond, was hij dan ook in de wolken.  Ook voor hem lag de leuke B-Trendy trui met overslagcol klaar.

En zoals steeds… deed hij ze super-enthousiast aan.

Eerlijk…? Dan denk ik… Toch goed van me, dat ik me niet liet gaan in mijn gewone me-time en me uitleefde in mijn naaikamer.

Mijn dromertje…

Al zo’n grote knul en toch nog zo klein.  Hij blijft het kleinste musketiertje hier in huis, maar zijn dankbaarheid is zo groot, als die van de middelste en de oudste musketier. En zeg nu zelf, daar doe je het als mama toch voor?

Met veel vertoon en plezier zijn ze nog es samen op de foto gegaan, omdat ze het nu zo cool vonden dat ze alle drie een home-made trui aanhadden.

Ze voelen zich duidelijk top! Laat die woensdag maar komen 🙂

En soms … kom je op zo’n mini-fotosessie een foto tegen naderhand, waarvan je denkt.  “ja zo zitten ze in elkaar”, nu … op dit moment.

Tot vorig jaar leek de kleine musketier het stille jongetje (en pas op, dat is hij soms nog), maar op onderstaande foto is toch duidelijk te zien, dat de oudste zijn rol van verantwoordelijkheid/oudere broer en een ‘ik ben stoer-man’-attitude creëerde. De middelste is de meeste streken precies wat kwijt en is een gelukkige grote jongen geworden, maar de jongste… die toont zich nu wel van een deugnietenkant die wij voorheen heel wat minder zagen… Maar he, weet je wat?  Ik vind het goed zo?  Elk gaan ze hun weg en elk vinden de ze route die ze willen bewandelen.

Fijne woensdagmiddag,

img_2956

 

Wintertrui 2

Na de eerste wintertrui te hebben gemaakt, kwam al snel de vraag van de oudste (nu ja vraag… eigenlijk eerder smeekbede…) om ook zo’n trui.

En aangezien ik toch iedere keer iets probeer te maken voor alle drie om beurten, was hij inderdaad aan de beurt 🙂

Het probleem zat hem echter in het feit dat ik (ondanks de vele stof die ik hier liggen heb), niet de geschikte stof vond voor hem.

Ik wou de nieuwe See You at Six stoffen kopen, maar bleek al veel te laat te zijn, en jawel… Alles bleek bijna uitverkocht.

Of toch niet?  Toen ik op de site van Stofopzolder keek, vond ik de Sanseviera nog.  Woehoe … een sprongetje in de lucht…

Alhoewel… zoals je ziet op de foto’s werd het geen See You at Six stofje, maar deze Let’s fly sweater.  Na mijn bestelling kreeg ik niet snel erna een vriendelijk berichtje met excuses, dat er een probleem was met de stock en er toch niet zoveel meer in voorraad was.

Jammer maar helaas,…

Maar geen nood… Door de vriendelijke, correcte en snelle hulp had ik al snel deze stof gekozen en weet je?  Ik geef toe, ik had er nog een aantal gekocht en deze bleek dan toch wel de eerste die onder de naaimachine lag zeker?

Best wel grappig eigenlijk, maar mijn zoon is er zot op.

Ik wou de trui voor zijn jas maken, omdat deze kanjer niet zo’n makkelijke maten heeft.  Bij de andere twee kan ik nog zeuren, want die schelen niet zoveel van grootte en is het niet voor de ene goed, dan wel voor de andere.  Bij onze oudste is het echter een ander verhaal.  Hij steekt met kop en schouders boven de andere uit qua lengte, waardoor het hier meer gissen is.  Ik nam eigenlijk een maatje te groot, maar he… Zoals die groeien, zal het snel gepast zitten.

Voor de jas weet ik nu echter dat ik het niet te ruim moet nemen 😉

Vandaag gezwind naar school in zijn stoere arendstrui…
Hij begint al wat moeilijker in keuzes te worden, die tiener van me, maar he… I deal with it… Geen kinderstofjes meer, maar stoere boysstoffen…

Wat zijn ze toppertjes als ze zo naar school kunnen vertrekken…

Alle drie met iets van de mama aan 😉 dan smelt je toch? 🙂

maam-musketier-naam

 

Wintertrui met overslagcol

Soms heb je woensdagmiddagen waar je precies een Aha-erlebnis hebt.
Zo ook deze middag.

Eerder al (gisteren) zag je mijn tussenseizoen-jas voor de jongste.  En uiteraard liggen er nog 2 te wachten, maar ik wacht nog op de perfect rits, dus iets anders naaien, kon er wel bij.  In het zelfde boekje (B-Trendy magazine nr. 7) stond er een trui te blinken met een fantastische col.  Zo eentje waar je wauw, amai, oooohhhh en aaaahhhh bij gilt :). Ik ben verzot op dergelijke collen dus, … Zo gezegd, zo gedaan…

Ik had de stof nog liggen van de Billie voor de oudste en er kon er nog net eentje uit voor de middelste.

Ik zag al veel truien met witte mouwboorden, maar voor deze stoere rakker, een beetje te riskant.  Dus toch maar naar een groenere boordstof gegaan.

Het is een voltreffer dit patroontje, want als je iet of wat inzicht hebt hoe een trui/tshirt in elkaar gezet moet worden, hoef je enkel voor de col de handleiding er bij te nemen.

Lukas wou hem onmiddellijk aan, en ik kreeg de kans niet om de details te trekken, maar als ik eerlijk mag zijn en kritisch over mijn eigen werk, dan vind ik deze het beste geslaagd ooit.  De afwerking is mooi en recht, een recht doorstiksel, de overlockgaren mooi weggestoken binnen. Ik ben er behoorlijk trots op (en dat voor een woensdagmiddag-werkje 😉 )

img_4407

De col kan rechtopstaand gedragen worden en wat platter (in twee gevouwen). Perfect voor het wandelen op een zonnige doch winderige dag. Zodat de wind niet in de nek komt.

De oudste kwam hupakee met zijn Billie aangelopen, want hij … Wil ook zo’n col. Er is dus nog werk aan de winkel 😉 Al zal het niet met zijn prachtexemplaar zijn, maar met een ander stofje 😉

Nu even wachten op die ritsen en dan kan ik aan de slag met mijn volgende tussenseizoen-jassen, want het begin precies wat nodig te worden 🙂 (nu ja, we zijn dan natuurlijk ook bijna midden oktober)

 

Fijne Woensdagmiddag

maam-musketier-naam

 

 

 

Tussen-seizoen jas

Toen ik een tweetal weken geleden naar stoffenspektakel ging moest en zou ik softshell meebrengen.

Ik had nog nooit met deze stof gewerkt en was benieuwd naar het materiaal.

Voor de jongste twee had ik mijn zinnen gezet op een donkergroene stof met okerkleurige dino’s. Voor de oudste op een iets stoerdere maar ook groene variant.

Het patroon van B-trendy magazine uit de nr 7 stond me onmiddellijk aan.

Buiten het feit dat de maten in dit magazine fantastisch passen, is er wel een kleine kantlijn. Er zitten echte praaltjes tussen maar de uitleg is miniem. Enige ervaring is dus vereist om er mee aan de slag te gaan.

Maar ik deed het – weliswaar met het nodige torsen en een kritische blik waarbij ik nu denk “Owkee, de volgende wordt beslist beter” – en ik ben toch wel tevreden.

De jas is heerlijk zacht vanbinnen en net dat maakt het een perfect tussenseizoen-jasje.

Toen de jongste thuiskwam was hij helemaal verkocht en jawel… “ mama, niet meer aan werken hé nu, want ik wil hem morgen aan doen.”

Hij vindt hem dus super. Deze week toch ergens nog een gaatje vinden voor de andere twee.

De softshell is fantastisch om mee te werken.

Trouwens een wist-je-datje: de softshell-stof kan je splitsen. Zodat je niet doorheen een dikke pak dient te naaien, maar voor de voeringstof (belegjes voor rits, kraag,…) de bovenste laag kan verwijderen en enkel de fleece gebruiken. Super handig! En mooi voor een afwerking.

Ik ben er dus dol op 😉

En de jongens ook 🙂

Op naar een rustige avond nu, en hop… naar de volgende 🙂

img_2956

Zwemzak genaaid

3 x scheepsrecht, zo kon je het deze middag noemen.

Terwijl de kinderen rustig speelden konden ze om beurten hun kleuren uitkiezen voor hun zwemzak.

Morgen gaan 2 van de 3 namelijk zwemmen op school, en dan is het toch altijd wat een gedoe, in welke zak hun dingen moeten.

Vooral ik dan ben nogal weerhoudend voor zakken waar naderhand de zwemlucht in zit, en die klam aanvoelt van hun nat gerief.  De oudste hier die naar de zwemclub gaat, vind het dan ook niet echt handig zijn zak van de zwemclub mee te nemen, want die is dan weer te log.  Een klein, maar niet te klein, exemplaar dat waterafstotend moest zijn, dat moest het worden.

Op de stoffenbeurs in Gent, kocht ik een serie stoffen gepastificeerd katoen (als het ware tafelzeil).   Allemaal fantastisch dessins, kleurtjes,…

En deze middag vond ik deze fantastische handleiding.  Mieke toont fantastisch hoe alles moet, dus zelfs voor beginners is dit makkelijk, en ik kon het bij de eerste met een half oog op de handleiding, en nadien zonder handleiding (poepsimpel dus, maar oh zo praktisch, want het moet niet altijd zware kost zijn).

Ze waaien nog gezwind in de wind, en de kinderen zijn zo blij en trots met elk hun eigen exemplaar.

Het moet echter gezegd zijn, ik wou graag eens met geplastificeerd katoen werken, maar echt handig is het niet.  Het werkt niet echt mee onder de naaimachine, waardoor je al snel moet opletten dat je geen kreukjes krijgt bij gebruik van paspel en geplastificeerd katoen.

Ook de naald krijgt het hard te verduren en moet werken om zijn resultaat te geven.

De overlock daarentegen, vond het precies wel een plezant stofje 🙂

Ze zijn er helemaal klaar voor de jongens, om in dat zwembad te springen op school 🙂

… En ik , ik ben een happy mama, aangezien hier 3 tevreden jongetjes rondlopen 😉

img_2956

Olifanten-tijd

Als ik naar stoffenspektakel ga, vraag ik altijd aan de jongens wat voor speciaals ik mee moet brengen.

Vaak krijg ik een evident antwoord, net zoals vrijdag eigenlijk.

De kleinste is zot maar dan ook zot van olifanten. Olifanten all over the place. In bed – naast zijn bed – in zijn hoofd. Kortom, overal. Er was ooit een tijd dat ie zelfs een olifant wou worden. Gelukkig is dat laatste nu wat weggeëbd. Nu echter zit hij in een ietwat nog moeilijker fase: hij wil een olifant als huisdier! Echt waar, hoe ik dat aan de man zal brengen dat dat niet mogelijk is, is mij nog een dilemma.

Gelukkig kan ik hem nog paaien met deze:

Een nieuwe Billie – maar dan met lange mouwen en zonder boordstof en met de blauwe tricot als boordje bovenaan.

Hij is er helemaal ondersteboven van! (Oef)

Deze Billie van Zonen 09 blijft een toppertje. En past geheel in het thema “stikbelgique” van Flaflinko.

Ik ben dol op de zonen 09 patronen – een must voor alle zonen-mama’s.

Op naar het verwerken van mijn volgende stofjes van stoffenspektakel

Prettige zondagavond 😉

Ma’am Musketier

Charlie – eentje is geentje.

Als de twee oudere broers al iets kregen dit weekend uit mama’s handen, dan vraagt de kleinste musketier natuurlijk ook iets… en terecht

Door het dolle heen is hij dan ook toen hij vanavond ‘model’ mocht staan.

Voor de jongste nam ik de Charlie van Zonen 09.

Jip … opnieuw een zonen09.   Maar zeg nu zelf … met dergelijke fantastisch basispatronen kan je alle kanten uit.

Ik gebruikte de zelfde stof als voor de Ole. En ik vind hem super. De binnenkant is gevoerd met oker-stof.  En samen met de jacquard is het een lekkere wintertrui  geworden.

Hij is zo fier als een gieter met zijn eigen nieuwe trui.

Hij heeft alvast de bedoeling om ze morgen aan te doen op school

Op naar een volgend ideetje… maar even goed nadenken wat dat zal worden 😉

Fijne start van de week.

 

img_2956

 

 

Billie – lange mouwen

De Billie van Zonen 09 is hier een basispatroon waar je alle kanten mee kan en nooit verveelt.

Vaak ik het dan ook het stofje die net dat tikkeltje extra geeft.

Toen ik de stoffen van See you At six zag was ik helemaal verkocht (again…).  En als je weet dat de nieuwe collectie er al aankomt… dan wou ik toch deze even afwerken/wegwerken.

De palmbomen doen me zo wegmijmeren naar idyllische zomertaferelen

Een zonnige dag als vandaag maakte dat ik een prachtige toch onverwachte foto-shoot kon trekken met de oudste 😉 Op de havenfeesten te Gent, had ik enkele plaatsen waar hij zonder morren (en eigenlijk met plezier) voor de foto’s poseerde.  Eerlijk?  Ik ben er stiekem toch een beetje heeeeel erg trots op, op die kanjer van me.

En hij zat in de mood… liet zich helemaal gaan… zonder al te veel ditjes en datjes moet je doen, kon ik ze trekken

Zo verliefd ben ik op dit model 😉 – letterlijk en figuurlijk.

Nu nog iets passends voor de jongste maken,
maar he… wat heb ik het getroffen met zo’n fotomodellen … eerst Lukas met zijn Ole! van Zonen 09 en nu Johannes met zijn Billie.  Ze hebben beide hun best gedaan 🙂

Top jongens! Stuk voor stuk! Dat zijn het.

Op naar een huzarenstukje voor ‘le petit’ 😉

Fijne zondagavond,

img_2956