Maak zelf eens een kledinghoes…

Een paar weken geleden kreeg ik de vraag of ik een gepersonaliseerde kledinghoes wou maken.

Tuurlijk! Geheel enthousiast antwoordde ik… zij het dat ik die nog nooit maakte, maar ik dacht… dat wordt een kolfje naar mijn hand…

Dacht ik, wel te verstaan… want het bleek een ellenlange zoektocht te worden naar de gepaste stof.

Blijkbaar was dat allemaal niet zo makkelijk… ik vond nergens een stof die degelijk van kwaliteit was, maar toch geen stukken van mensen koste…

Uiteindelijk gaf ik eerst mijn zoektocht op en kocht ik een gekleurde kledinghoes die ik dan kon pimpen…

Dacht ik… want toen bleken de hoes en het strijkijzer geen beste maatjes… integendeel…

Opnieuw zoeken dan maar… en als bij donderslag op een heldere hemel, vond ik ze nog wel ook.  Een site die een klinkende naam heeft, doch geheel onbekend voor mij had  gecoate katoen in de gewenste kleur! Perfect!  Ik bestelde bij Les tissus du chien vert en een weekje later kreeg ik het pakket binnen (iets minder qua levertijd dus, maar wel de moeite waard om eens te bekijken)

Het ineenzetten van een kledinghoes bleek gelukkig inderdaad niet zo heel erg moeilijk en in een avond logisch nadenken, meten en exact knippen, zat de kledinghoes ineen.

Het personaliseren kon eindelijk beginnen…  Voor mij toch wel een stapje verder in het leren werken met mijn scan’n Cut.
Eerst haalde ik wat uit de Brother Canvas en sjablonen lukten aardig van het net naar de scan’n cut.  Geen vuiltje aan de lucht.

Tot ik het logo van de gymclub wou toevoegen… Een zwart embleem dat in 1 stuk vervaardigt is, maar zo niet handig en duidelijk op flexfolie.  Ik wou het dus in twee kleuren op de hoes.  Maar hoe?  Gelukkig is er You Tube op zo’n moment die je op weg helpt en leert werken met Inkscape.

Na wat geprobeer van puntjes wegdoen en dupliceren, kwam ik uiteindelijk bij de perfecte splitsing van het logo.

En jawel, na een paar nachten nadenken hoe het moest, een paar grijze haren extra is dit ze geworden 🙂 en jawel ik vind ze prachtig…

Wat een simpele vraag was van een fantastisch meisje, werd voor mij ook een leerproces… en weet je wat? Ik vond het leuk… Dit vraagt om meer…

img_2956

Advertenties

Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes 😉 ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🤣🤣🤣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn 🙂

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan 🙂

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Zwemzak genaaid

3 x scheepsrecht, zo kon je het deze middag noemen.

Terwijl de kinderen rustig speelden konden ze om beurten hun kleuren uitkiezen voor hun zwemzak.

Morgen gaan 2 van de 3 namelijk zwemmen op school, en dan is het toch altijd wat een gedoe, in welke zak hun dingen moeten.

Vooral ik dan ben nogal weerhoudend voor zakken waar naderhand de zwemlucht in zit, en die klam aanvoelt van hun nat gerief.  De oudste hier die naar de zwemclub gaat, vind het dan ook niet echt handig zijn zak van de zwemclub mee te nemen, want die is dan weer te log.  Een klein, maar niet te klein, exemplaar dat waterafstotend moest zijn, dat moest het worden.

Op de stoffenbeurs in Gent, kocht ik een serie stoffen gepastificeerd katoen (als het ware tafelzeil).   Allemaal fantastisch dessins, kleurtjes,…

En deze middag vond ik deze fantastische handleiding.  Mieke toont fantastisch hoe alles moet, dus zelfs voor beginners is dit makkelijk, en ik kon het bij de eerste met een half oog op de handleiding, en nadien zonder handleiding (poepsimpel dus, maar oh zo praktisch, want het moet niet altijd zware kost zijn).

Ze waaien nog gezwind in de wind, en de kinderen zijn zo blij en trots met elk hun eigen exemplaar.

Het moet echter gezegd zijn, ik wou graag eens met geplastificeerd katoen werken, maar echt handig is het niet.  Het werkt niet echt mee onder de naaimachine, waardoor je al snel moet opletten dat je geen kreukjes krijgt bij gebruik van paspel en geplastificeerd katoen.

Ook de naald krijgt het hard te verduren en moet werken om zijn resultaat te geven.

De overlock daarentegen, vond het precies wel een plezant stofje 🙂

Ze zijn er helemaal klaar voor de jongens, om in dat zwembad te springen op school 🙂

… En ik , ik ben een happy mama, aangezien hier 3 tevreden jongetjes rondlopen 😉

img_2956

Gsm-hoesje

Gsm’s op de werf – het is niet altijd een evidentie.

Zeker als je man ruwbouwaannemer is – een nieuwe smartphone mee moet nemen en nog geen deftige hoes heeft.

Vanavond kreeg ik dan ook de vraag van manlief of ik niet zo vriendelijk wou zijn er eentje te maken.

Het nodige materiaal had ik gelukkig nog liggen dat ik bestelde bij K-bas. En op basis van het patroon van Het knijpportemonneetje ging ik aan de slag.

Na de portemonnee en het knijpportemonneetje, nu dus ook het knijphoesje voor de smartphone.

Door de bolling lijkt hij niet zo recht op de foto, maar dat is hij wel 🙂

Met iets meer zekerheid kan de nieuwe telefoon dan ook mee naar de werf (oef), want eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik toch wel wat koudwatervrees had als ie hem morgen zou meegenomen hebben zonder hoesje.

Een nieuwe aanwinst dus, en voor herhaling vatbaar 😉

Fijne zondag en prettige start van de week

img_2956

Juffen in de bloemetjes

Na de meester van de kleuterklas, waren vandaag ook de meester en juf van de lagere school aan de beurt.

En hier is ze dan na jullie vorige week al de sneakpeek te hebben getoond 🙂

Voor Lukas zijn juf, wou ik graag een tas maken… Eentje voor een fanTAStische juf.
Een juf die al drie jaar op een rij een van mijn kinderen in de klas had.  Het blijft toch een specialleke op dat vlak.  Want het is net die juf die de oudste leerde zich terug beter in zijn vel te voelen en die zijn hart veroverde, het is net die juf die hem een tweede keer in de klas had en hem de opstart gaf terug te bloeien en het is net die juf die onze tweede rakker leerde zichzelf beter te kennen, veel te leren van haar en van de kinderen uit de klas.  De juf moest een ander vlak uit de hoek komen dit schooljaar bij onze tweede rakker, maar is daar niet minder in geslaagd dan bij de eerste.

De juf blijft om op te eten 🙂  Met spijt in het hart zal Lukas afscheid nemen eind deze week, want bij haar groeide hij als jongen/mens.

Lukas maakte zelf ook nog een ketting en armband voor haar, helemaal uit zichzelf, en dat betekent vaak dat hij er goede herinneringen aan overhoudt.  Want eigenlijk is hij niet beter te omschrijven dan een ruwe bolster met een zachte kern.

Ook de logopediste kreeg vorige week haar tas van Johannes.  Want na een jaar logo, moest hij dit jaar afscheid van haar nemen.  Twee vliegen in 1 klap, voor twee fantastische madammen!

En wat is er leuker om te horen dan een juf die zegt haar vriendinnen toch wel jaloers zullen zijn 🙂

Voor de tassen wou ik toch een wat unieker model.  Bij mijn zoektocht kwam ik al snel bij de tassen van mind the whale.  Ik was al eerder op de site van Mind the Whale gekomen, en ik blijf eigenlijk reikhalzend uitkijken naar de genaaide boekentassen.  De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik voor de boekentasjes wat schrik heb, maar… als ik het duidelijke patroon zie en ervaar van deze “to the point” – schoudertas, dan begin ik precies reeds meer durf te hebben, het toch ooit eens te proberen.

De geschenkjes zijn uitgedeeld en het jaar kan voorzichtig uitkabbelen.  Tijd voor nieuwe ervaringen, creaties en vooral veel tijd en speelplezier met de kinderen.

 

Een leuk weetje trouwens:  gisteren kreeg de kleuterleider van Eliot zijn cadeautje en vandaag had hij het reeds aan om op schoolreis te gaan.  Een zucht van opluchting toen ik zag dat hij als gegoten zat… en hij straalde!!! Echt waar… Iedereen happy 😉

 

Tot de volgende,

img_2956