Christmas is coming!

Het is weer die tijd van het jaar… kerst en nieuw…

Steeds kijken de kinderen uit naar een prachtige boom. Het versieren ervan, het decoreren van het huis, de haard die aan gaat… de voorafgaande activiteiten zorgen altijd voor wat rust.

De vakantieperiode zelf vind ik dan weer een van de minst rustgevende.

Toen deze week de sneeuw uit de lucht viel, bleek ik plots “werkloos wegens slecht weer”. Want als in de bouw het bedrijf stilvalt kan je wel even samen op de bureau werken maar niet de hele tijd.

Ik kon dan ook s middags even genieten van wat me-time. Tijd om drie Billies van zonen09 te maken. En wat voor een plaatjes. Stof leende zich perfect en ieder wou zijn exemplaar zo snel mogelijk. Ik heb in het verleden al wat Billies gemaakt en iedere keer weer, met een nieuw stofje zijn ze zooooo leuk. Dit blijft echt een topper van naaipatronen. (ik kan al bijna niet wachten, tot ik het gepaste stofje gevonden heb voor de Rocco van zonen 09 – dat net deze week uitkwam)

Drie verschillende Billies: de ronde hals – de V-hals en de raglan.

 

Voor strijken was geen tijd meer – want ze wilden ze onmiddellijk aan πŸ˜‰

De raglan vind ik eigenlijk de mooiste geworden… Ik had er wat schrik voor, want met een zoon die eigenlijk al breedgeschouderd is door het vele zwemmen, dacht ik dat ze te breed zou overkomen.Β  Maar niets van dat vermoeden leek te kloppen.

En vandaag, wilden ze wonderwel allemaal op de foto. En dan wel nog samen πŸ˜‰Β  (Jawel, soms lukt het wonderbaarlijk :))

En voor het eerst hadden ze er zo veel zin in, dat ze niet van ophouden wisten.

Ze bleven kletsen, lachen, moppen uithalen… het bleek echte broederschap.

Want samen op de foto en grappen uithalen met de mama dat bleek de band nog te versterken.

Mijn drie musketiers … wat ben ik dol op ze.

De foto’s bleken zo geslaagd dat ik er zelfs het kerstkaartje van kon maken.

Een hartverwarmende avond met broederliefde in overvloed… je kan maar dromen dat 2018 zo fantastisch warm verloopt als dat ik nu het gevoel had.

 

Fijne avond,

img_2956

Advertenties

Tussenseizoen-jas 2

Even was er een pieker-stress-moment deze middag.

De oudste gaat morgen met de fiets naar school en had nog geen tussenseizoen-jas. De Zomerjas was te fris – de winterversie nog te warm.

Gelukkig had ik hier de stof nog van stoffenspektakel, de fournituren en het patroon van de jas uit de B-trendy. Net zoals Deze.

Bij mijn vorige versie had ik eerst de rits en dan de boord gedaan. Niet zo’n goed idee en vooral veel gepruts nadien.

Nu echter eerst het ene en als laatste pas de rits gedaan.

Stukken beter en de afwerking is veel fijner vind ik zelf.

Mijn scoutsman zit al rustig in de zetel met zijn onesie aan.

Niet echt perfect voor een fotoshoot dus πŸ™‚

Gelukkig kon de kapstok zijn dienst bewijzen πŸ˜‰

Deze jongeman kan gezwind op de fiets morgen. Door weer en wind πŸ˜‰ want deze jas uit softshell houdt dat zeker tegen πŸ˜‰ en ik? Ik laat hem met een gerust hart vertrekken πŸ™‚

Om drie uur gestart en tegen zessen klaar. Best wel trots dus πŸ˜‰

En hoe langer ik naai, hoe tevredener ik wordt van mijn werk.

En hoe later de avond valt – hoe zotter het wordt want … zo wil papa Musketier tonen dat hij ook wel es iets wil πŸ˜‚.

Met een droge β€œje zocht toch nog een model?” Stond hij plots achter me :))

Nu even genieten nog van de zondagavond met de haaknaald in de hand πŸ˜‰

Fijne avond,

img_2956

Dag van de jeugdbeweging – scouts rules!

Dit jaar is het eerste jaar in 10 jaar, dat we op zondag kinderloos zijn.

Beetje een raar gevoel echt wel, en alhoewel we wilde plannen hebben van wandelingen – fietstochten – … moeten we eerlijk toegeven dat Ma’am Musketier en Pa’ap musketier blij zijn met die plotse rust.

En toch… met al 2 die hard Scoutsers in huis, was het moment niet onverwacht dat hij ook zou gaan.

Om de hemden wat te verfraaien, maakte ik dit jaar dat ze hun hemd niet zouden verliezen.

De jongste musketier heeft alvast wilde plannen voor dit jaar. Samen met heel wat vriendjes uit de klas kan hij op zondagmiddag ravotten.

Er is echter 1 vriendje voor wie de scouts nu toch wel heel speciaal is. Een vriendje die in de klas zat, maar een andere klas onveilig maakt nu. Een stoere knul met een gouden hart en eigenlijk – tiens tiens – de zoon van 1 van de beste vrienden in ons entourage.

Toen die vriendin vroeg om hulp bij het naaien van het hemd – deed ik dat met plezier! De vreugde, pretoogjes van die guitige knul, was hartverwarmend. Ook voor hem een gepersonaliseerd hemd met naam!

Ik gebruikte flockfolie, maar hoewel ik hier al eerder mee werkte plakte ze totaal niet. Vreemd. Zou het aan de stugheid van de stof liggen? Of aan de oudheid van de flockfolie (heeft die een houdbaarheidsdatum?) – geen idee, maar ik moest bij 1 kleur toch doornaaien met een fijne draad. Zonder kleurverschil – gelukkig.

Deze mannen zullen alvast een fantastische dag tegemoet gaan vandaag, daar ben ik van overtuigd!!!

Fijne vrijdag,

maam-musketier-naam

Wintertrui met col deel 3

Ik had het kunnen weten…

Toen gisteren de oudste en de middelste van de musketiers naar school vertrokken met hun trui gemaakt door de mama, kon ik al raden dat de jongste ook zou vragen voor een nieuwe trui.

En jawel hoor, kwart voor vier stipt, na het thuiskomen zei hij “mama, als je nu eerst mijn trui maakt, dan de Halloween-shirts en dan de jassen voor mijn broers, dan heb je nog veel te doen hΓ©”.

Tjah, rekening houden met het feit dat ik naast naaien, wel nog een job heb, mijn huishouden iet of wat treffelijk wil houden, en de kids vervoer naar allerlei hobby’s, had hij blijkbaar niet gedaan.

Na de rush van de zwemclub en voetbaltraining, wees hij naar de stof vanΒ See you at six, en zei hij tijdens het eten “die vind ik leuk hoor.Β  Anders kan je die nog maken tegen morgen, toeeeeeee” (stof op zolder, een dikke dank je wel dat je ter compensatie dit mooie restje bij de bestelling stak πŸ™‚ , jullie maakten er iemand super blij mee)

En jawel hoor, zo gezegd zo gedaan, omarmend door de liefde van de kinderen, de dankbaarheid die ze tonen als ze iets nieuws krijgen, en de trots die ze bezitten om het te dragen, ging ik ’s avonds nog aan de slag.Β  Dan maar even geen extra gewone ‘me-time’ maar ‘me-time met naaimachine”.

Toen hij deze morgen opstond, was hij dan ook in de wolken.Β  Ook voor hem lag de leuke B-Trendy trui met overslagcol klaar.

En zoals steeds… deed hij ze super-enthousiast aan.

Eerlijk…? Dan denk ik… Toch goed van me, dat ik me niet liet gaan in mijn gewone me-time en me uitleefde in mijn naaikamer.

Mijn dromertje…

Al zo’n grote knul en toch nog zo klein.Β  Hij blijft het kleinste musketiertje hier in huis, maar zijn dankbaarheid is zo groot, als die van de middelste en de oudste musketier. En zeg nu zelf, daar doe je het als mama toch voor?

Met veel vertoon en plezier zijn ze nog es samen op de foto gegaan, omdat ze het nu zo cool vonden dat ze alle drie een home-made trui aanhadden.

Ze voelen zich duidelijk top! Laat die woensdag maar komen πŸ™‚

En soms … kom je op zo’n mini-fotosessie een foto tegen naderhand, waarvan je denkt.Β  “ja zo zitten ze in elkaar”, nu … op dit moment.

Tot vorig jaar leek de kleine musketier het stille jongetje (en pas op, dat is hij soms nog), maar op onderstaande foto is toch duidelijk te zien, dat de oudste zijn rol van verantwoordelijkheid/oudere broer en een ‘ik ben stoer-man’-attitude creΓ«erde. De middelste is de meeste streken precies wat kwijt en is een gelukkige grote jongen geworden, maar de jongste… die toont zich nu wel van een deugnietenkant die wij voorheen heel wat minder zagen… Maar he, weet je wat?Β  Ik vind het goed zo?Β  Elk gaan ze hun weg en elk vinden de ze route die ze willen bewandelen.

Fijne woensdagmiddag,

img_2956

 

Naaikamer deel 2

Gisteren toonde ik mijn nieuwe naairuimte al en toen vertelde ik ook dat ik mijn pegboard nog wat diende aan te vullen.

Het gaatjesbord kocht ik bij de brico.Β  Stukken goedkoper dan online-borden die te vinden zijn en een gespecialiseerde firma voor naaigaren en toebehoren verkoopt.

Ik was wel niet weg te slaan van het geheel van spoeltjes die zo geklasseerd werden.Β  Deze morgen dan maar richting loods getrokken en mijn stoute schoenen aan gedaan πŸ™‚

Ik vond er nog vijzen en moeren die perfect door het gaatje van zo’n pegboard paste.

 

Ik moet zeggen… Jammer dat ze op zijn πŸ™‚ voor nu even genoeg moeren gedraaid, maar nog een heel bord over om er lekker veel op te hangen, want het zal dan wel een typisch fenomeen zijn… Hoeveel garen je ook hebt, je hebt net altijd dat kleur te kort dat je nodig hebt.

img_4114

img_4115

In de potjes die eronder hangen zitten mijn accessoires die ik super veel gebruik.Β  De Kamsnaps – de kopspelden en … een doosjes lege klosjes…. Het klinkt vreemd maar ik kan precies geen afscheid nemen van lege klosjes, want wie weet kan ik daar ook nog iets mee πŸ˜‰

Lekker georganiseerd kan ik terug aan de slag.

img_2956

 

In het nieuw – naaikamer

Midden juli zijn we hier ten huis Musketier begonnen met een ‘grondige heropfrissing’ van onze benedenruimte.

Toen we 5 jaar geleden verhuisden naar onze nieuwbouw, wilden me nog geen vaste kleur geven aan de muren, gezien de vele kleine en plakkende kinderhandjes.

Ook bepaalde hoeken in de huiskamer kregen andere bestemmingen, zo kreeg onder andere de kinderhoek de functie naairuimte en de hobbyruimte vroeger werd stoer het “clubhuis” gedoopt.

De grootste reden hiervoor was, dat gemerkt werd dat ik boven – toen hobbyruimte – niet het volledige zicht over de kinderen had wanneer deze beneden aan het spelen waren. Nu de kinderen naar de tienerjaren gaan, wilden ze ook wat meer ‘clubhuis’-mysterie hebben…

Bij deze was de switch vrij snel gebeurd.Β  Niettemin dienden muur en vloer nog een opfrisbeurt krijgen.

Eens dat achter de rug was, was het tijd om ‘mijn’ mini-ruimte tot een walhalla van rust en creativiteit te maken.

Ik maakte van in het begin een schets, wat ik wou, en zocht ook Pinterest en een facebookgroep genaamd “handwerk en naairuimte inrichting inspiratie” plat.

Uiteindelijk kwam ik tot het resultaat van een lange wand met Ikea Kallax-kasten waarbij de eerste 16 vakken voor wol en boeken rond haken zijn voorbehouden en de andere 16 vakken zijn voor boeken en alle soorten stof, geklasseerd per soort.

IMG_4104

Daarna plaatste ik mijn ‘desk’.Β  Ik wou dat alles netjes naast elkaar kon staan.Β  Gewoon omdat dat voor mij het handigst en plezierigst werkt.

Een van de voorwaarden hierbij was ook dat ik zicht op de tuin zou hebben en licht achter me zou hebben. Veel keuze had ik dus niet om te plaatsen.

Naast de ruimte aan de muur, wou ik een soort ‘gaatjesbord’ of ‘pegboard’ om alle klosjes aan te hangen enerzijdse, en de scharen en andere snel bij de hand – materialen anderzijds aan te hangen.Β  Voor de klosjes, dien ik nog even naar de winkel, maar ze hangt er toch al aan πŸ™‚

Daarnaast vond ik het zo jammer dat gehaakt of genaaid gerief in een doos terecht kwam, waardoor we, toen we in de Ikea kuierden een kast meenamen, die mijn ‘mini-winkeltje’ geworden is.Β  Eigenlijk ook zeer handig want nu heb ik ten minste overzicht, wordt het niet de massa en kan ik bij ‘snel snel cadeautjes’ even snel piepen of er toevallig niets bij ligt voor de ontvanger πŸ™‚

Eigenlijk ben ik best wel heel tevreden met het resultaat

Ik wou het in panorama eens bekijken… maar het heeft toch wel een raar beeld πŸ™‚ alhoewel het ook wel de ruimte toont …Β  Nu nog proper… hopelijk blijft de creativiteit in mijn hoofd πŸ™‚

Het is weer tijd om verder te gaan met naaien/haken/frutselen…

Tijd weer voor iets nieuws, in een heerlijk knusse leuke kamer πŸ™‚

maam-musketier-naam

In een nieuw jasje

Het is al een tijdje geleden dat ik een blog poste… 16 dagen om precies te zijn.
De dag dat ik mijn hartjesdeken poste, kwam ik ongelukkig ten val van de ladder – met alle gevolgen van dien.
Als volleerd Pippi Langkous ging ik het platte dak op, ware het niet dat de ladder onderuit schoof en ik van 3 meter naar beneden donderde.
Dankzij de goede zorgen van buren, kwam ik in het ziekenhuis terecht en kreeg ik platte rust voorgeschreven om mijn 2 gebroken ruggenwervels en gekneusde ribben te laten recupereren.

Niet is dan ook frustrerender dan niet kunnen naaien. Vandaag dan toch even aan de slag gegaan, maar ik merk dat het ‘zonder pijn’ amusement nog even op zich zal laten wachten.

Deze wou ik echter achter de rug…
De stoeltjes zijn van mijn opa en opa zaliger en kregen al allerlei kleurtjes toen die in hun huis stonden. (Van donkergroen tot zalmroze naar wit satijn met lichtblauwe streepjes en zandkleur met bordeaux cirkels)

Toen zij overleden, kwamen deze twee zeteltjes in ons huis vertoeven.

Ik liet ze eerder al eens overtrekken, maar na 10 jaar was er duidelijk nooit aan een nieuw jasje.

Mijn zoektocht duurde niet zo lang maar ik vond de dag van mijn val een mooie stof in Zizo Evergem.
Het is een prachtige stevige stof – die zich perfect leende tot deze overtrekken en ik heb nog stof genoeg voor kussentjes. (Stof is van Kokka fabric)

De koffieboontjes-stoelen zijn perfect voor onze woonkamer πŸ˜‰

Geslaagd vind ik zelf.

Nu toch even wat verdere rust nemen en misschien de haakpen nemen, want gelukkig kan ik dat wel al liggend – al een geluk – daarover lees je een dezer zeker meer.

zonnige groet,

img_2956

Ordenen patronen

First things first…

Even geen naai-actie maar een opruimactie, want soms zie je door het bos de bomen niet meer.

Binnen een grote maand krijgt het hele huis, inclusief hobbykamer een nieuw kleurtje. Tijd dus voor dat ordenen voor het allemaal de dozen ingaat.

Ik had al mijn patronen met handleidingen in een grote doos zitten, maar blijkbaar zorgde dit voor nog mee chaos dan ik verwachtte.

Dus deze keer de koe bij de hoorns gevat.

Ik nam per patroon 5 mapjes: eentje voor de handleiding, en eentje voor de uitgeknipte patronen van elke maat die ik al had (de 3 musketiers en manlief). Ik schreef er de naam op, want de kinderen groeien en zo kunnen de mapjes evolueren.

De mapjes komen van Bruneau. Deze had ik liggen en vind ik super handig aangezien de binnenflap aan de achterflap vastzit en zo de documenten niet uit de map kunnen vliegen πŸ˜‰


Nadat ik ze allemaal geschreven heb, gaan ze in een opbergvak die rechtopstaat. Met een index er op.

Nog veel werk dus, maar met het nodige geduld en de deadline voor ogen, moet dat lukken.

Nu ben ik ook al aan het kijken welke inrichting ik wil voor de hobbykamer, want dat blijkt niet zo gemakkelijk. 

Hebben jullie ideeΓ«n of tips, laat ze dan gerust achter, want ik vind dit echt niet makkelijk. 

Hoe het wordt en wat ik zal gebruiken…kunnen jullie later nog volgen, maar alle tips zijn meer dan welkom!

Fijne avond,

Ma’am Musketier

Zomers genieten

De stralende dagen van deze week, zorgen voor een meer dan zomers gevoel.  Bijna meer een vakantiegevoel te noemen.

Dus toen de kinderen met vriendjes in de zwemvijver zaten te spelen, had ik gisteren alle ruimte vrij om mijn fantasie de vrije loop te laten.

Voor school wil je dat ze toch meestal iet of wat ‘proper’ gekleed zijn, hemdje of toffe pull, deftige broek en schoenen.  Ik laat ze eigenlijk nooit naar school vertrekken met een katoenen short.  Die laat ik liever voor thuis.

Maar als ik mijn creaties van gisterenmiddag zie, dan zou ik daar zowaar aan twijfelen.

Het moet gezegd zijn…  Ik moest me haasten om de foto’s te trekken, want Otje, de kleinste, loopt er al vanaf het moment dat het klaar is tot nu mee rond (uitgezonderd de nacht… stel je voor, dat zou te veel van het goede zijn, niet ;p) – en je kan hem wel instructies geven, hoe en waar te staan, maar durf niet aan hem te komen, om de kleren te fatsoeneren πŸ˜‰
En Johannes, de oudste, zijn broek zit, jawel, al in de was…

thumbnail_IMG_3387

Stof marcelleke Otje: bambiblauw
Stof marcelleke voetbal: stoffen van leuven
Stof short cactus: Stof Eva Mouton, gekocht bij bambiblauw
Stof short Otje: geen idee waar ik die haalde, ik vermoed bij  de Stoffenkamer te Gent of Stoffen van Leuven.

Voor de ‘marcellekes’ heb ik het patroon van de dromenfabriek gebruikt.  Simpele patronen, die eenieder kan maken.  Voor de afwerking ben ik echter niet zo tevreden.  De olifanten-tshirt was de eerste (stof: van bambiblauw) en de nek vind ik net iets te hoog.  De tweede: de voetbal-tshirt is beter, maar daar gebruikte ik geen extra boordstof, en dat vind ik bij de olifanten dan wel cool.  Nog even verder op zoek gaan hoe ik dat het beste doe πŸ˜‰

De shorts maakte ik volgens het patroon van Sofilantjes.  Een leuk patroon en ook een snel projectje.  (lees: iets wat je in de schaduw op het terras ook kan maken πŸ˜‰ )

18698226_724161841104702_8191511379675350304_n

Het enige vind ik het steeds zo naar als de tricot zo rekt (zoals bij het cactusbroekje).  Gelukkig heeft de wasmachine dit terug in perfecte staat gemaakt, iets waarvoor ik vreesde.

Ik zag ook de Pippa laatst toen ik naar shortjes op zoek ging, en misschien is dat wel de volgende die ik uitprobeer. (een gratis patroon van emma en mona)

Ondertussen ligt de Short uit de LMV van 03/2017 uitgeknipt en klaar om te verwerken.  Maar hier heb ik toch iets meer tijd en nadenkwerk bij nodig, maar het lukt me zeker πŸ™‚

Fijn Weekend allemaal,

img_2956

 

 

Reddersvlaggen

Het weer begint te keren en het wordt tijd om in de zwemvijver te springen. De jongens spelen al met volle moed een aantal weken. De mama vindt het nog net iets te koud.

Deze week speelden ze redder en piraat… tja de fantasie neemt hier vaak de bovenhand πŸ˜‰

HΓ©t moment om mijn scan’n cut voor de eerste keer te gebruiken. Want jawel… voor mijn Moederdag kreeg ik vorige week naast tonnen liefde en zelfgemaakte cadeautjes ook een scan ’n cut. 

Ze stond al een tijdje op de wishlist en toen papa musketier er vorig weekend mee af kwam, was ik door het dolle heen. 

Want eigenlijk was het vooral een teken dat de handgemaakte kleren en ditjes/datjes hier meer dan in de smaak vallen.

Om het even te proberen (ik geef toe ik was helemaal van mijn melk toen ik de 60 pagina’s handleiding zag) heb ik deze leukerds gemaakt πŸ˜‰ echte reddersvlaggen πŸ˜‰

Vanaf nu mag er bij rood jammer genoeg niet gezwommen worden en bij groen wel. Ze veranderen hem schering en inslag zelf als ze samen spelen. 

Maar eigenlijk is het ook wel een goedje om om te hangen bij weer waar mama vindt dat het toch even te winderig/koud/…Is. Want ze zouden er hier al inspringen als het vriest πŸ™‚

Terwijl ik toch bezig was, ook even andere opties geprobeerd.

De cm900 is hier van de partij en werkt mooi fijn. Naast het snijden ook het tekenen heel fijn.


En ja het is vooral hoe ik het omschreef aan een vriendin: t is maar hoe moeilijk je de handleiding schrijft want ik was er in een mum van tijd mee weg.

Ik geloof dat ik dat papa musketier cadeautje nu toch even dien af te werken πŸ˜‰ want ik prijs me gelukkig… terwijl mijn drie musketiers een wedstrijd overslag – duiken houden, kijk ik glimlachend naar hen en denk ik… wat ben ik met mijn … in de boter gevallen.

Fijne zondag

Ma’am musketier