Mama ooievaar

Soms roept de haaknaald me… En kijkt ze boos in de richting naar de naaimachine, maar he, ik ben het niet verleerd, en nee ik doe het af en toe per week nog .  Ik probeer de balans te vinden tussen haken en naaien.  Twee superleuke hobby’s waarvan de een het ander niet uitsluit.

We hebben een nieuw huisdier, joelden de kinderen deze morgen toen ze opstonden.  Nu ja een huisdier is veel gezegd 🙂

Maar een dier dat is het zeker 🙂

Toen ik laatst op de handwerkbeurs bij de stand van Cute Dutch deze leukerd zag, vond ik het, het ideale moment om de haaknaald nog eens uit te halen.  Cute Dutch is een firma die ik een tijdje geleden leerde kennen en vooral baby-haakspulletjes verkoopt.  Ze zijn een voor een de moeite waard 🙂

Want zeg nu zelf, met zijn zachte huid uit Softy garen is deze leukerd, te mooi om te laten liggen.

img_4693

De ooievaar is toch wel 60 cm groot en blijft trots zitten.  Hij rijkt zijn nek uit naar alles wat passeert en lijkt het hier behoorlijk naar zijn zin te hebben. De bungelende benen gaan elke gewenste richting uit 😉

Het patroon op zich dat je ook bij Cute Dutch kunt kopen, alsook het pakket in zijn totaliteit, is duidelijk leesbaar.  Het enige waar je goed op dient te letten is tellen… En ook de naald juist steken, want al is de softy-garen fantastisch zacht en soepel, soms zie je gewoon de steken niet zo goed meer.

Maar al doende leert men. De vleugels naaide ik achteraan ook wat toe, zodat ze mooi stevig vastzitten.

img_4697

 

Zou hij ooit naar verre oorden durven vliegen?  Dat is nog maar de vraag, maar voorlopig genieten de kinderen van zijn aanwezigheid.

 

Fijne start van de week en op naar een volgend project 🙂

maam-musketier-naam

 

Advertenties

In het nieuw – naaikamer

Midden juli zijn we hier ten huis Musketier begonnen met een ‘grondige heropfrissing’ van onze benedenruimte.

Toen we 5 jaar geleden verhuisden naar onze nieuwbouw, wilden me nog geen vaste kleur geven aan de muren, gezien de vele kleine en plakkende kinderhandjes.

Ook bepaalde hoeken in de huiskamer kregen andere bestemmingen, zo kreeg onder andere de kinderhoek de functie naairuimte en de hobbyruimte vroeger werd stoer het “clubhuis” gedoopt.

De grootste reden hiervoor was, dat gemerkt werd dat ik boven – toen hobbyruimte – niet het volledige zicht over de kinderen had wanneer deze beneden aan het spelen waren. Nu de kinderen naar de tienerjaren gaan, wilden ze ook wat meer ‘clubhuis’-mysterie hebben…

Bij deze was de switch vrij snel gebeurd.  Niettemin dienden muur en vloer nog een opfrisbeurt krijgen.

Eens dat achter de rug was, was het tijd om ‘mijn’ mini-ruimte tot een walhalla van rust en creativiteit te maken.

Ik maakte van in het begin een schets, wat ik wou, en zocht ook Pinterest en een facebookgroep genaamd “handwerk en naairuimte inrichting inspiratie” plat.

Uiteindelijk kwam ik tot het resultaat van een lange wand met Ikea Kallax-kasten waarbij de eerste 16 vakken voor wol en boeken rond haken zijn voorbehouden en de andere 16 vakken zijn voor boeken en alle soorten stof, geklasseerd per soort.

IMG_4104

Daarna plaatste ik mijn ‘desk’.  Ik wou dat alles netjes naast elkaar kon staan.  Gewoon omdat dat voor mij het handigst en plezierigst werkt.

Een van de voorwaarden hierbij was ook dat ik zicht op de tuin zou hebben en licht achter me zou hebben. Veel keuze had ik dus niet om te plaatsen.

Naast de ruimte aan de muur, wou ik een soort ‘gaatjesbord’ of ‘pegboard’ om alle klosjes aan te hangen enerzijdse, en de scharen en andere snel bij de hand – materialen anderzijds aan te hangen.  Voor de klosjes, dien ik nog even naar de winkel, maar ze hangt er toch al aan 🙂

Daarnaast vond ik het zo jammer dat gehaakt of genaaid gerief in een doos terecht kwam, waardoor we, toen we in de Ikea kuierden een kast meenamen, die mijn ‘mini-winkeltje’ geworden is.  Eigenlijk ook zeer handig want nu heb ik ten minste overzicht, wordt het niet de massa en kan ik bij ‘snel snel cadeautjes’ even snel piepen of er toevallig niets bij ligt voor de ontvanger 🙂

Eigenlijk ben ik best wel heel tevreden met het resultaat

Ik wou het in panorama eens bekijken… maar het heeft toch wel een raar beeld 🙂 alhoewel het ook wel de ruimte toont …  Nu nog proper… hopelijk blijft de creativiteit in mijn hoofd 🙂

Het is weer tijd om verder te gaan met naaien/haken/frutselen…

Tijd weer voor iets nieuws, in een heerlijk knusse leuke kamer 🙂

maam-musketier-naam

Eskimo – ijsbeer

Van de echtstudio amigurumi dag maakte ik al eerder de Chinese dame en de Mexicaan.

img_3431
Door mijn val ben ik nu pas klaar met de eskimo – ijsbeer… en loop ik wat achter. Gelukkig ben ik niet de enige… op de fb-groep echtstudio amigurumidag is er zelfs al een deelgroepje genaamd #teamslak en eerlijk? Ik vind het niet eens zo erg er deel van te zijn 🙂 alles op zijn tijd…

Niettemin… hier is ie dan… alweer een prachtig patroon van Dendennis. Als zeldzame man in de haakwereld moet deze man zijn mannetje wel staan. Met zijn knotsgekke ontwerpen, is hij echter een van mijn haak-topfavorieten.

Deze ijsbeer-eskimo krijgt dus beslist een mooi plaatsje naast de andere wereldburgers.

Door het net altijd iets anders te doen springt dendennis net iets meer in het oog … het is dan wederom een klaar en duidelijk patroon!

Op naar de volgende… en mijn schade wat te proberen beperken… een Spaanse senorita… ik ben al benieuwd hoe ze eruit zal zien bij mij.

Zonnige groetjes,

maam-musketier-naam

Droomdeken Wolplein

Toen ik een kleine drie weken geleden van de ladder viel, had ik het vooral lastig om alles af te geven – kinderen, huishouden, klusjes – maar ook naaien en haken.

Plat liggen was de enige boodschap en geheel plat probeerde ik te haken, maar dat lukte de eerste week hoegenaamd niet.

Na een week begon het me zo te verleren, dat ik echt iets om handen wou hebben.
Ik haalde mijn zak van wolplein uit met de droomdeken. Het is een 12 weken lange reeks van verschillende steken en op het eind heb je een mooie deken (en ook heel wat bollen minder)

Ik rustte en haakte op alle mogelijke plaatsen al liggend (in de auto op weg naar de reis die we met goedkeuring van de arts toch deden) op mijn terras, op de zetel, bed, …. nog nooit ging een patroon en project zo veel naast me mee.

Uiteindelijk deed ik nog geen twee weken over de 12 weken van wolplein.
(Het gratis patroon vind je trouwens Hier)

Ik weet nu niet precies of de arts de twaalf weken van het haakproject voldoende als rust zal achten, maar 1 ding is zeker – het verplichtte me mee te rusten en ik heb nog nooit zo snel een deken afgehad

En eerlijk ? Op dergelijke manier is haken echt therapie!

img_3844

Zeer blij met het resultaat, maar eerlijk is eerlijk… ik voorlopig geen dekens meer…

Fijne woensdag,
img_2956