Maak zelf eens een kledinghoes…

Een paar weken geleden kreeg ik de vraag of ik een gepersonaliseerde kledinghoes wou maken.

Tuurlijk! Geheel enthousiast antwoordde ik… zij het dat ik die nog nooit maakte, maar ik dacht… dat wordt een kolfje naar mijn hand…

Dacht ik, wel te verstaan… want het bleek een ellenlange zoektocht te worden naar de gepaste stof.

Blijkbaar was dat allemaal niet zo makkelijk… ik vond nergens een stof die degelijk van kwaliteit was, maar toch geen stukken van mensen koste…

Uiteindelijk gaf ik eerst mijn zoektocht op en kocht ik een gekleurde kledinghoes die ik dan kon pimpen…

Dacht ik… want toen bleken de hoes en het strijkijzer geen beste maatjes… integendeel…

Opnieuw zoeken dan maar… en als bij donderslag op een heldere hemel, vond ik ze nog wel ook.  Een site die een klinkende naam heeft, doch geheel onbekend voor mij had  gecoate katoen in de gewenste kleur! Perfect!  Ik bestelde bij Les tissus du chien vert en een weekje later kreeg ik het pakket binnen (iets minder qua levertijd dus, maar wel de moeite waard om eens te bekijken)

Het ineenzetten van een kledinghoes bleek gelukkig inderdaad niet zo heel erg moeilijk en in een avond logisch nadenken, meten en exact knippen, zat de kledinghoes ineen.

Het personaliseren kon eindelijk beginnen…  Voor mij toch wel een stapje verder in het leren werken met mijn scan’n Cut.
Eerst haalde ik wat uit de Brother Canvas en sjablonen lukten aardig van het net naar de scan’n cut.  Geen vuiltje aan de lucht.

Tot ik het logo van de gymclub wou toevoegen… Een zwart embleem dat in 1 stuk vervaardigt is, maar zo niet handig en duidelijk op flexfolie.  Ik wou het dus in twee kleuren op de hoes.  Maar hoe?  Gelukkig is er You Tube op zo’n moment die je op weg helpt en leert werken met Inkscape.

Na wat geprobeer van puntjes wegdoen en dupliceren, kwam ik uiteindelijk bij de perfecte splitsing van het logo.

En jawel, na een paar nachten nadenken hoe het moest, een paar grijze haren extra is dit ze geworden 🙂 en jawel ik vind ze prachtig…

Wat een simpele vraag was van een fantastisch meisje, werd voor mij ook een leerproces… en weet je wat? Ik vond het leuk… Dit vraagt om meer…

img_2956

Advertenties

Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes 😉 ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🤣🤣🤣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn 🙂

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan 🙂

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Lezen is leuk! – en nu nog leuker…

Dit schooljaar was een bijzonder moment…  Geen kleuters meer…

Nee, lezen, schrijven, rekenen,… het kwam er allemaal aan in het eerste leerjaar voor de kleinste musketier.

En dan komt dat moment… zo tegen begin november, waarop je hem, samen met de broers meeneemt naar de boekenbeurs en waar je merkt dat hij een ‘boekenverslinder’ lijkt te worden.

In een hoekje met een boekje… Zo lijkt hij vaak te genieten van zijn vrije momenten.

Totaal blij natuurlijk, dat hij zo gemotiveerd is!

Toen ik vorige week vrijdag de handwerkbeurs deed met een vriendin, kocht ik een zwaaiarm-drukpers.  Niet te groot, maar perfect voor mijn drukken met flex- en flockfolie te verbeteren.

Nu kwam die gisteren thuis geleverd, dus vanmiddag, wou ik hem testen met een klein projectje (want he het moet niet altijd groots zijn 🙂 )

En weet je wat er uit de pers kwam?  Jawel … een leuke boekenlegger voor deze leesgierige jongen.

 

img_4670

Ik gebruik te hiervoor ook een lintje, zodat deze, als hij in het boek zit, opvalt.  De flexfolie onder de pers is perfect vast aan de stof (perfecto!!! echt waar, in 1 keer… Het is een voltreffer!)img_4669

En met een knipoog-quote op zijn kaart kan hij al zwaaiend tonen aan de broers en ons, dat hij leest, dus niet gestoord wil worden 😉

De achterkant van de boekenlegger zijn olifantjes … want hoe kan het ook anders voor deze olifanten-lover 🙂

img_4671

Met zijn boekenlegger kan hij nu ook de zinnetjes mooi volgen…

Handig toch?

Hij is ondertussen weer verdiept in zijn leesspel… En ik geniet, dat hij zo mooi kan wegdromen in een boek… Zo maar, weg van alles, in zijn eigen wereld, genietend van iedere letter en elk woord.

Fijne Woensdag,

img_2956

 

Gsm-hoesje

Gsm’s op de werf – het is niet altijd een evidentie.

Zeker als je man ruwbouwaannemer is – een nieuwe smartphone mee moet nemen en nog geen deftige hoes heeft.

Vanavond kreeg ik dan ook de vraag van manlief of ik niet zo vriendelijk wou zijn er eentje te maken.

Het nodige materiaal had ik gelukkig nog liggen dat ik bestelde bij K-bas. En op basis van het patroon van Het knijpportemonneetje ging ik aan de slag.

Na de portemonnee en het knijpportemonneetje, nu dus ook het knijphoesje voor de smartphone.

Door de bolling lijkt hij niet zo recht op de foto, maar dat is hij wel 🙂

Met iets meer zekerheid kan de nieuwe telefoon dan ook mee naar de werf (oef), want eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik toch wel wat koudwatervrees had als ie hem morgen zou meegenomen hebben zonder hoesje.

Een nieuwe aanwinst dus, en voor herhaling vatbaar 😉

Fijne zondag en prettige start van de week

img_2956

Naaikamer deel 2

Gisteren toonde ik mijn nieuwe naairuimte al en toen vertelde ik ook dat ik mijn pegboard nog wat diende aan te vullen.

Het gaatjesbord kocht ik bij de brico.  Stukken goedkoper dan online-borden die te vinden zijn en een gespecialiseerde firma voor naaigaren en toebehoren verkoopt.

Ik was wel niet weg te slaan van het geheel van spoeltjes die zo geklasseerd werden.  Deze morgen dan maar richting loods getrokken en mijn stoute schoenen aan gedaan 🙂

Ik vond er nog vijzen en moeren die perfect door het gaatje van zo’n pegboard paste.

 

Ik moet zeggen… Jammer dat ze op zijn 🙂 voor nu even genoeg moeren gedraaid, maar nog een heel bord over om er lekker veel op te hangen, want het zal dan wel een typisch fenomeen zijn… Hoeveel garen je ook hebt, je hebt net altijd dat kleur te kort dat je nodig hebt.

img_4114

img_4115

In de potjes die eronder hangen zitten mijn accessoires die ik super veel gebruik.  De Kamsnaps – de kopspelden en … een doosjes lege klosjes…. Het klinkt vreemd maar ik kan precies geen afscheid nemen van lege klosjes, want wie weet kan ik daar ook nog iets mee 😉

Lekker georganiseerd kan ik terug aan de slag.

img_2956

 

In een nieuw jasje

Het is al een tijdje geleden dat ik een blog poste… 16 dagen om precies te zijn.
De dag dat ik mijn hartjesdeken poste, kwam ik ongelukkig ten val van de ladder – met alle gevolgen van dien.
Als volleerd Pippi Langkous ging ik het platte dak op, ware het niet dat de ladder onderuit schoof en ik van 3 meter naar beneden donderde.
Dankzij de goede zorgen van buren, kwam ik in het ziekenhuis terecht en kreeg ik platte rust voorgeschreven om mijn 2 gebroken ruggenwervels en gekneusde ribben te laten recupereren.

Niet is dan ook frustrerender dan niet kunnen naaien. Vandaag dan toch even aan de slag gegaan, maar ik merk dat het ‘zonder pijn’ amusement nog even op zich zal laten wachten.

Deze wou ik echter achter de rug…
De stoeltjes zijn van mijn opa en opa zaliger en kregen al allerlei kleurtjes toen die in hun huis stonden. (Van donkergroen tot zalmroze naar wit satijn met lichtblauwe streepjes en zandkleur met bordeaux cirkels)

Toen zij overleden, kwamen deze twee zeteltjes in ons huis vertoeven.

Ik liet ze eerder al eens overtrekken, maar na 10 jaar was er duidelijk nooit aan een nieuw jasje.

Mijn zoektocht duurde niet zo lang maar ik vond de dag van mijn val een mooie stof in Zizo Evergem.
Het is een prachtige stevige stof – die zich perfect leende tot deze overtrekken en ik heb nog stof genoeg voor kussentjes. (Stof is van Kokka fabric)

De koffieboontjes-stoelen zijn perfect voor onze woonkamer 😉

Geslaagd vind ik zelf.

Nu toch even wat verdere rust nemen en misschien de haakpen nemen, want gelukkig kan ik dat wel al liggend – al een geluk – daarover lees je een dezer zeker meer.

zonnige groet,

img_2956

Meesters Aan de Top!

Een maal per jaar worden de meesters en juffen hier in de bloemetjes gezet.

Nu ja… in de bloemetjes is voor de meester niet zo’n juiste benoeming.

Ik probeer ieder jaar toch een beetje origineel uit de hoek te komen.  En aangezien ik de laatste tijd meer en meer de naaimicrobe te pakken heb, kwam er dit weekend dan ook een toepasselijk geschenk voor de meesters van onder de naald.

Dit jaar heb ik echt geluk… Het was even zoeken wat ik wou maken (vooral voor meesters is dat niet evident), maar uiteindelijk vond ik wat ik wou.

De eerste meester ontving deze morgen zijn cadeautje… en wat doet er meer plezier als een meester die zegt “die zal ik zeker dragen”…

img_3554

Patroon: zonen 09
Stof: Stof op Zolder

Onze derde kleuter mag volgend jaar naar het eerste leerjaar en zijn ‘meester Peter’ ziet dan ook de laatste week tegemoet met het laatste ‘De Brabandertje’.

Een kleuterleider in hart en nieren… en een manusje-van-alles. Met veel schwung en enthousiasme staat hij voor de klas. Veel respect heb ik dan ook voor hem.  Dag in, dag uit , onze kleuter entertainen/bijleren/doen lachen/opvangen/… Noem het maar op, het lijkt alsof het een klein kunstje is voor deze man.  En alsof dat nog niet genoeg is, is hij ook nog een bezige bij in het weekend.  Voor wie zich dus afvraagt waarom er  ‘Purkie’ staat als eerste… Nee, dat is geen scheldwoord, maar het alter-ego van de meester. Want naast de klas is de meester ook nog DJ en een deel van het clownsduo Urkie en Purkie.  Het enthousiasme spat er af toch, als je naar de foto op hun site kijkt 😉

 

Onze grootste man, die mag morgen het cadeautje afgeven, en aangezien ik weet dat de meester de weg naar de blog nog niet gevonden heeft, kan ik hem hier reeds showen 🙂

img_3555

Patroon: zonen 09
Stof: Stof op Zolder

De meester van Johannes, kreeg dit jaar de eerste van ‘ De Brabandertjes’ over de vloer.  Meester Franklin is/was voor Johannes echt een topper in het kwadraat.  Strikt en gedisciplineerd, met een ruig/stoer kantje hier en daar.  Johannes heeft zijn meester, gelukkig bij wijze van spreken, opgegeten.

Voor beide maakte ik de volwassen versie van de Billie van Zonen 09.  Zoals jullie wellicht reeds weten, ben ik dol op de Zonen 09- patronen.  Klaar en duidelijke uitleg en voor ieder haalbaar. (zie ook maar naar mijn vorige blogpost over de Billie’s en Theo’s – Zonen09 Billie blijft scorenTheo 4.0 – Theo 3.0 – Billie Zonen 09 )  Dat er dan ook nu een nieuw patroon is van Zonen 09 doet me heeeeeeel veel plezier ;)) Keep on going, zou ik zo zeggen 🙂

Ik leerde bij deze Billies mijn overlock beter en beter kennen.  En ik ben best tevreden met het resultaat (lees: stiekem een beetje trots).  Dat manlief dan ook vroeg om een eigen exemplaar stelt je des te gelukkiger.

Ik gebruikte voor de eerste keer mijn Scan’n Cut die ik voor mijn Moederdag kreeg.  Een geheel nieuwe ervaring en toch een beetje met een bang hartje maar in een volgend blogje zal ik je zeker eens een aantal tips meegeven, zodat het zeker lukt voor eenieder – ook diegene die nog geen lessen konden volgen (zoals ik 😉 )

De juf die moet nog even wachten, want ik zou niet graag hebben dat het cadeautje al uitlekt voor het gegeven is 😉 – de logo ontving het ondertussen wel al, en ook zij was in de wolken.

Fijne Start van de Week,

img_2956

Ordenen patronen

First things first…

Even geen naai-actie maar een opruimactie, want soms zie je door het bos de bomen niet meer.

Binnen een grote maand krijgt het hele huis, inclusief hobbykamer een nieuw kleurtje. Tijd dus voor dat ordenen voor het allemaal de dozen ingaat.

Ik had al mijn patronen met handleidingen in een grote doos zitten, maar blijkbaar zorgde dit voor nog mee chaos dan ik verwachtte.

Dus deze keer de koe bij de hoorns gevat.

Ik nam per patroon 5 mapjes: eentje voor de handleiding, en eentje voor de uitgeknipte patronen van elke maat die ik al had (de 3 musketiers en manlief). Ik schreef er de naam op, want de kinderen groeien en zo kunnen de mapjes evolueren.

De mapjes komen van Bruneau. Deze had ik liggen en vind ik super handig aangezien de binnenflap aan de achterflap vastzit en zo de documenten niet uit de map kunnen vliegen 😉


Nadat ik ze allemaal geschreven heb, gaan ze in een opbergvak die rechtopstaat. Met een index er op.

Nog veel werk dus, maar met het nodige geduld en de deadline voor ogen, moet dat lukken.

Nu ben ik ook al aan het kijken welke inrichting ik wil voor de hobbykamer, want dat blijkt niet zo gemakkelijk. 

Hebben jullie ideeën of tips, laat ze dan gerust achter, want ik vind dit echt niet makkelijk. 

Hoe het wordt en wat ik zal gebruiken…kunnen jullie later nog volgen, maar alle tips zijn meer dan welkom!

Fijne avond,

Ma’am Musketier

Reddersvlaggen

Het weer begint te keren en het wordt tijd om in de zwemvijver te springen. De jongens spelen al met volle moed een aantal weken. De mama vindt het nog net iets te koud.

Deze week speelden ze redder en piraat… tja de fantasie neemt hier vaak de bovenhand 😉

Hét moment om mijn scan’n cut voor de eerste keer te gebruiken. Want jawel… voor mijn Moederdag kreeg ik vorige week naast tonnen liefde en zelfgemaakte cadeautjes ook een scan ’n cut. 

Ze stond al een tijdje op de wishlist en toen papa musketier er vorig weekend mee af kwam, was ik door het dolle heen. 

Want eigenlijk was het vooral een teken dat de handgemaakte kleren en ditjes/datjes hier meer dan in de smaak vallen.

Om het even te proberen (ik geef toe ik was helemaal van mijn melk toen ik de 60 pagina’s handleiding zag) heb ik deze leukerds gemaakt 😉 echte reddersvlaggen 😉

Vanaf nu mag er bij rood jammer genoeg niet gezwommen worden en bij groen wel. Ze veranderen hem schering en inslag zelf als ze samen spelen. 

Maar eigenlijk is het ook wel een goedje om om te hangen bij weer waar mama vindt dat het toch even te winderig/koud/…Is. Want ze zouden er hier al inspringen als het vriest 🙂

Terwijl ik toch bezig was, ook even andere opties geprobeerd.

De cm900 is hier van de partij en werkt mooi fijn. Naast het snijden ook het tekenen heel fijn.


En ja het is vooral hoe ik het omschreef aan een vriendin: t is maar hoe moeilijk je de handleiding schrijft want ik was er in een mum van tijd mee weg.

Ik geloof dat ik dat papa musketier cadeautje nu toch even dien af te werken 😉 want ik prijs me gelukkig… terwijl mijn drie musketiers een wedstrijd overslag – duiken houden, kijk ik glimlachend naar hen en denk ik… wat ben ik met mijn … in de boter gevallen.

Fijne zondag

Ma’am musketier

Lentegevoel

De zon begin te schijnen en sinds gisteren is het officieel terug lente.

Het lentegevoel en zomergevoel begint er terug meer en meer te komen. Tijd dus, volgens de kinderen om alle tafels en stoelen buiten te zetten, samen met de kussens en allerlei andere arsenaal.

Vorige zomer zagen we per toeval in een tuinhandel een oud tafeltje met smeedijzeren stoelen staan, die naar ons lonkten en vroegen om meegenomen te worden…

De zitting van de zeteltjes liet toen al te wensen over, maar omdat de zomer toen zijn einde naderde, wou ik er niets aan veranderen.

Eigenlijk ook niet omdat ik begot niet wist welk stofje een mooi vervangalternatief was.

Toen de stoelen en tafels echter dit weekend buiten werden gezet, zag ik hoe erg het was met de stofjes.  Volledig verschenen van de zon en absoluut niet aantrekkelijk meer.

Ik kon gelukkig de zitjes makkelijk van de stoeltjes wegdoen en met tang en schroevendraaier ging ik aan de slag om de verroeste nagels eruit te halen.

Na veel wikken en wegen en de mening van de vier mannen hier in huis te vragen kwamen we uiteindelijk op het idee om de zitjes met kurkleer te bekleden. Het kurkleer bestelde ik bij Kbas.

Gelukkig heb ik hier een man met genoeg materiaal in huis, waardoor ik de nietmachine op de compresseur kon gebruiken om genoeg nietjes in de onderstof te nieten.

IMG_3067

Ik vind het een mooi plaatje geworden … de twee stoeltjes zij aan zij, met het tafeltje ertussen.

IMG_3069

Even een mini-projectje tussendoor 🙂 op naar het volgende.

Fijne Donderdag,

maam-musketier-naam