Gsm-hoesje

Gsm’s op de werf – het is niet altijd een evidentie.

Zeker als je man ruwbouwaannemer is – een nieuwe smartphone mee moet nemen en nog geen deftige hoes heeft.

Vanavond kreeg ik dan ook de vraag van manlief of ik niet zo vriendelijk wou zijn er eentje te maken.

Het nodige materiaal had ik gelukkig nog liggen dat ik bestelde bij K-bas. En op basis van het patroon van Het knijpportemonneetje ging ik aan de slag.

Na de portemonnee en het knijpportemonneetje, nu dus ook het knijphoesje voor de smartphone.

Door de bolling lijkt hij niet zo recht op de foto, maar dat is hij wel 🙂

Met iets meer zekerheid kan de nieuwe telefoon dan ook mee naar de werf (oef), want eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik toch wel wat koudwatervrees had als ie hem morgen zou meegenomen hebben zonder hoesje.

Een nieuwe aanwinst dus, en voor herhaling vatbaar 😉

Fijne zondag en prettige start van de week

img_2956

Advertenties

Naaikamer deel 2

Gisteren toonde ik mijn nieuwe naairuimte al en toen vertelde ik ook dat ik mijn pegboard nog wat diende aan te vullen.

Het gaatjesbord kocht ik bij de brico.  Stukken goedkoper dan online-borden die te vinden zijn en een gespecialiseerde firma voor naaigaren en toebehoren verkoopt.

Ik was wel niet weg te slaan van het geheel van spoeltjes die zo geklasseerd werden.  Deze morgen dan maar richting loods getrokken en mijn stoute schoenen aan gedaan 🙂

Ik vond er nog vijzen en moeren die perfect door het gaatje van zo’n pegboard paste.

 

Ik moet zeggen… Jammer dat ze op zijn 🙂 voor nu even genoeg moeren gedraaid, maar nog een heel bord over om er lekker veel op te hangen, want het zal dan wel een typisch fenomeen zijn… Hoeveel garen je ook hebt, je hebt net altijd dat kleur te kort dat je nodig hebt.

img_4114

img_4115

In de potjes die eronder hangen zitten mijn accessoires die ik super veel gebruik.  De Kamsnaps – de kopspelden en … een doosjes lege klosjes…. Het klinkt vreemd maar ik kan precies geen afscheid nemen van lege klosjes, want wie weet kan ik daar ook nog iets mee 😉

Lekker georganiseerd kan ik terug aan de slag.

img_2956

 

In een nieuw jasje

Het is al een tijdje geleden dat ik een blog poste… 16 dagen om precies te zijn.
De dag dat ik mijn hartjesdeken poste, kwam ik ongelukkig ten val van de ladder – met alle gevolgen van dien.
Als volleerd Pippi Langkous ging ik het platte dak op, ware het niet dat de ladder onderuit schoof en ik van 3 meter naar beneden donderde.
Dankzij de goede zorgen van buren, kwam ik in het ziekenhuis terecht en kreeg ik platte rust voorgeschreven om mijn 2 gebroken ruggenwervels en gekneusde ribben te laten recupereren.

Niet is dan ook frustrerender dan niet kunnen naaien. Vandaag dan toch even aan de slag gegaan, maar ik merk dat het ‘zonder pijn’ amusement nog even op zich zal laten wachten.

Deze wou ik echter achter de rug…
De stoeltjes zijn van mijn opa en opa zaliger en kregen al allerlei kleurtjes toen die in hun huis stonden. (Van donkergroen tot zalmroze naar wit satijn met lichtblauwe streepjes en zandkleur met bordeaux cirkels)

Toen zij overleden, kwamen deze twee zeteltjes in ons huis vertoeven.

Ik liet ze eerder al eens overtrekken, maar na 10 jaar was er duidelijk nooit aan een nieuw jasje.

Mijn zoektocht duurde niet zo lang maar ik vond de dag van mijn val een mooie stof in Zizo Evergem.
Het is een prachtige stevige stof – die zich perfect leende tot deze overtrekken en ik heb nog stof genoeg voor kussentjes. (Stof is van Kokka fabric)

De koffieboontjes-stoelen zijn perfect voor onze woonkamer 😉

Geslaagd vind ik zelf.

Nu toch even wat verdere rust nemen en misschien de haakpen nemen, want gelukkig kan ik dat wel al liggend – al een geluk – daarover lees je een dezer zeker meer.

zonnige groet,

img_2956

Meesters Aan de Top!

Een maal per jaar worden de meesters en juffen hier in de bloemetjes gezet.

Nu ja… in de bloemetjes is voor de meester niet zo’n juiste benoeming.

Ik probeer ieder jaar toch een beetje origineel uit de hoek te komen.  En aangezien ik de laatste tijd meer en meer de naaimicrobe te pakken heb, kwam er dit weekend dan ook een toepasselijk geschenk voor de meesters van onder de naald.

Dit jaar heb ik echt geluk… Het was even zoeken wat ik wou maken (vooral voor meesters is dat niet evident), maar uiteindelijk vond ik wat ik wou.

De eerste meester ontving deze morgen zijn cadeautje… en wat doet er meer plezier als een meester die zegt “die zal ik zeker dragen”…

img_3554

Patroon: zonen 09
Stof: Stof op Zolder

Onze derde kleuter mag volgend jaar naar het eerste leerjaar en zijn ‘meester Peter’ ziet dan ook de laatste week tegemoet met het laatste ‘De Brabandertje’.

Een kleuterleider in hart en nieren… en een manusje-van-alles. Met veel schwung en enthousiasme staat hij voor de klas. Veel respect heb ik dan ook voor hem.  Dag in, dag uit , onze kleuter entertainen/bijleren/doen lachen/opvangen/… Noem het maar op, het lijkt alsof het een klein kunstje is voor deze man.  En alsof dat nog niet genoeg is, is hij ook nog een bezige bij in het weekend.  Voor wie zich dus afvraagt waarom er  ‘Purkie’ staat als eerste… Nee, dat is geen scheldwoord, maar het alter-ego van de meester. Want naast de klas is de meester ook nog DJ en een deel van het clownsduo Urkie en Purkie.  Het enthousiasme spat er af toch, als je naar de foto op hun site kijkt 😉

 

Onze grootste man, die mag morgen het cadeautje afgeven, en aangezien ik weet dat de meester de weg naar de blog nog niet gevonden heeft, kan ik hem hier reeds showen 🙂

img_3555

Patroon: zonen 09
Stof: Stof op Zolder

De meester van Johannes, kreeg dit jaar de eerste van ‘ De Brabandertjes’ over de vloer.  Meester Franklin is/was voor Johannes echt een topper in het kwadraat.  Strikt en gedisciplineerd, met een ruig/stoer kantje hier en daar.  Johannes heeft zijn meester, gelukkig bij wijze van spreken, opgegeten.

Voor beide maakte ik de volwassen versie van de Billie van Zonen 09.  Zoals jullie wellicht reeds weten, ben ik dol op de Zonen 09- patronen.  Klaar en duidelijke uitleg en voor ieder haalbaar. (zie ook maar naar mijn vorige blogpost over de Billie’s en Theo’s – Zonen09 Billie blijft scorenTheo 4.0 – Theo 3.0 – Billie Zonen 09 )  Dat er dan ook nu een nieuw patroon is van Zonen 09 doet me heeeeeeel veel plezier ;)) Keep on going, zou ik zo zeggen 🙂

Ik leerde bij deze Billies mijn overlock beter en beter kennen.  En ik ben best tevreden met het resultaat (lees: stiekem een beetje trots).  Dat manlief dan ook vroeg om een eigen exemplaar stelt je des te gelukkiger.

Ik gebruikte voor de eerste keer mijn Scan’n Cut die ik voor mijn Moederdag kreeg.  Een geheel nieuwe ervaring en toch een beetje met een bang hartje maar in een volgend blogje zal ik je zeker eens een aantal tips meegeven, zodat het zeker lukt voor eenieder – ook diegene die nog geen lessen konden volgen (zoals ik 😉 )

De juf die moet nog even wachten, want ik zou niet graag hebben dat het cadeautje al uitlekt voor het gegeven is 😉 – de logo ontving het ondertussen wel al, en ook zij was in de wolken.

Fijne Start van de Week,

img_2956

Ordenen patronen

First things first…

Even geen naai-actie maar een opruimactie, want soms zie je door het bos de bomen niet meer.

Binnen een grote maand krijgt het hele huis, inclusief hobbykamer een nieuw kleurtje. Tijd dus voor dat ordenen voor het allemaal de dozen ingaat.

Ik had al mijn patronen met handleidingen in een grote doos zitten, maar blijkbaar zorgde dit voor nog mee chaos dan ik verwachtte.

Dus deze keer de koe bij de hoorns gevat.

Ik nam per patroon 5 mapjes: eentje voor de handleiding, en eentje voor de uitgeknipte patronen van elke maat die ik al had (de 3 musketiers en manlief). Ik schreef er de naam op, want de kinderen groeien en zo kunnen de mapjes evolueren.

De mapjes komen van Bruneau. Deze had ik liggen en vind ik super handig aangezien de binnenflap aan de achterflap vastzit en zo de documenten niet uit de map kunnen vliegen 😉


Nadat ik ze allemaal geschreven heb, gaan ze in een opbergvak die rechtopstaat. Met een index er op.

Nog veel werk dus, maar met het nodige geduld en de deadline voor ogen, moet dat lukken.

Nu ben ik ook al aan het kijken welke inrichting ik wil voor de hobbykamer, want dat blijkt niet zo gemakkelijk. 

Hebben jullie ideeën of tips, laat ze dan gerust achter, want ik vind dit echt niet makkelijk. 

Hoe het wordt en wat ik zal gebruiken…kunnen jullie later nog volgen, maar alle tips zijn meer dan welkom!

Fijne avond,

Ma’am Musketier

Reddersvlaggen

Het weer begint te keren en het wordt tijd om in de zwemvijver te springen. De jongens spelen al met volle moed een aantal weken. De mama vindt het nog net iets te koud.

Deze week speelden ze redder en piraat… tja de fantasie neemt hier vaak de bovenhand 😉

Hét moment om mijn scan’n cut voor de eerste keer te gebruiken. Want jawel… voor mijn Moederdag kreeg ik vorige week naast tonnen liefde en zelfgemaakte cadeautjes ook een scan ’n cut. 

Ze stond al een tijdje op de wishlist en toen papa musketier er vorig weekend mee af kwam, was ik door het dolle heen. 

Want eigenlijk was het vooral een teken dat de handgemaakte kleren en ditjes/datjes hier meer dan in de smaak vallen.

Om het even te proberen (ik geef toe ik was helemaal van mijn melk toen ik de 60 pagina’s handleiding zag) heb ik deze leukerds gemaakt 😉 echte reddersvlaggen 😉

Vanaf nu mag er bij rood jammer genoeg niet gezwommen worden en bij groen wel. Ze veranderen hem schering en inslag zelf als ze samen spelen. 

Maar eigenlijk is het ook wel een goedje om om te hangen bij weer waar mama vindt dat het toch even te winderig/koud/…Is. Want ze zouden er hier al inspringen als het vriest 🙂

Terwijl ik toch bezig was, ook even andere opties geprobeerd.

De cm900 is hier van de partij en werkt mooi fijn. Naast het snijden ook het tekenen heel fijn.


En ja het is vooral hoe ik het omschreef aan een vriendin: t is maar hoe moeilijk je de handleiding schrijft want ik was er in een mum van tijd mee weg.

Ik geloof dat ik dat papa musketier cadeautje nu toch even dien af te werken 😉 want ik prijs me gelukkig… terwijl mijn drie musketiers een wedstrijd overslag – duiken houden, kijk ik glimlachend naar hen en denk ik… wat ben ik met mijn … in de boter gevallen.

Fijne zondag

Ma’am musketier

Lentegevoel

De zon begin te schijnen en sinds gisteren is het officieel terug lente.

Het lentegevoel en zomergevoel begint er terug meer en meer te komen. Tijd dus, volgens de kinderen om alle tafels en stoelen buiten te zetten, samen met de kussens en allerlei andere arsenaal.

Vorige zomer zagen we per toeval in een tuinhandel een oud tafeltje met smeedijzeren stoelen staan, die naar ons lonkten en vroegen om meegenomen te worden…

De zitting van de zeteltjes liet toen al te wensen over, maar omdat de zomer toen zijn einde naderde, wou ik er niets aan veranderen.

Eigenlijk ook niet omdat ik begot niet wist welk stofje een mooi vervangalternatief was.

Toen de stoelen en tafels echter dit weekend buiten werden gezet, zag ik hoe erg het was met de stofjes.  Volledig verschenen van de zon en absoluut niet aantrekkelijk meer.

Ik kon gelukkig de zitjes makkelijk van de stoeltjes wegdoen en met tang en schroevendraaier ging ik aan de slag om de verroeste nagels eruit te halen.

Na veel wikken en wegen en de mening van de vier mannen hier in huis te vragen kwamen we uiteindelijk op het idee om de zitjes met kurkleer te bekleden. Het kurkleer bestelde ik bij Kbas.

Gelukkig heb ik hier een man met genoeg materiaal in huis, waardoor ik de nietmachine op de compresseur kon gebruiken om genoeg nietjes in de onderstof te nieten.

IMG_3067

Ik vind het een mooi plaatje geworden … de twee stoeltjes zij aan zij, met het tafeltje ertussen.

IMG_3069

Even een mini-projectje tussendoor 🙂 op naar het volgende.

Fijne Donderdag,

maam-musketier-naam

Jongensbroek Genaaid

Toen ik gisteravond naar de laatste naailes vertrok, moest ik een patroontje meenemen, wat ik zelf wilde uitvoeren.

Ik had ‘vrije keuze’, maar dat is voor mij nogal moeilijk 🙂 Te veel dingetjes die ik zou willen maken… ;p

Een paar weken geleden had ik al een broek uit het dikke Singer Naaiboek uitgetekend en geknipt, maar toen ik er zelf aan wou beginnen… Geraakte ik al niet uit punt 1.
Blijkbaar niet alleen ik, want toen ik het aan een vriendin vroeg die veel naait, geraakte die er ook niet uit.

Stof dus voor de naailes vond ik dan maar.

Eens daar toegekomen, bleek echter dat de boeken van Singer ook voor de lesgeefster als ‘niet duidelijk’ werden ervaren.

Uiteindelijk werden de broekzakken (waar het dilemma over ging) niet uitgevoerd zoals in het boek stond.

Ik kocht het boek destijds omdat ik de uitleggen in het begin goed vond, maar als je een patroon uitzoekt, moet je de hele tijd teruggrijpen naar die eerste pagina’s en staat er niet duidelijk (persoonlijke ervaring) wat je moet doen.

Na een naald van de naaimachine in mijn vinger te hebben gekregen, het boek bijna weg te gooien en heel wat frustraties, geraakte ze gisteravond toch zo goed als af.

De volhouder wint dus …

Ik maakte de broek volgens de patronen voor maat 128.  De maat die onze kleinste musketier heeft, maar thuis, bleek al snel dat de broek heel wat meer moest ingezoomd worden dan ik normaal zou moeten doen. (gelukkig had ik nog niet omgezoomd 🙂 )

Ik zette me vandaag dan opnieuw aan de naaimachine en verstevigde de broek met een iets betere naaldsteek aan de binnenkant.  Ik maakte ze daarmee ook wat smaller (want ook dat bleek nodig)

De laatste stap: een knoopsgat maken bleek ook niet eenvoudig.  Ik probeerde het eerst uit op een stukje overschot van stof (gelukkig) en besloot toen om het anders aan te pakken.

Gezien de jongste telg liever schuivers heeft aan zijn broek, naaide ik deze naderhand op, en omdat het oog ook wat wil, naaide ik er bovenop een knoopje op, zodat het lijkt alsof er een knoopsgat zit.

Hij paste maar en paste maar (en dat zonder tegenspruttelen, een godsgeschenk 🙂 )

broek-singer

Uiteindelijk ben ik best wel tevreden met het resultaat.  Hier en daar moet ik nog wat leren verfijnen, maar dat komt goed 🙂  Ik ben wel blij met mijn het feit dat de paspel lukte en ook de achterkant is geen zak om zijn billen heen, dus ook daar ben ik super blij mee 🙂

Maar nu de clou van het verhaal…
Na dus zelf meer dan eens het patroon te hebben gelezen, weggelegd te hebben, uitleg te hebben gevraagd en meegenomen te hebben naar de les, reed ik gisteravond naar huis en in die rit… had ik plots door hoe het moest… Tja te laat natuurlijk, maar wel een reden om het de volgende keer te proberen zoals ik het nu in gedachten heb 🙂

Nu eerst nog iets anders afwerken,

Maar deze probeer ik zeker nog eens… Op mijn manier…
En die Singer-Boeken, tja… Die vrees ik soms nog te gebruiken, maar met genoeg tijd tussen, zodat ik niet te gefrustreerd geraak 😉

Fijn Weekend,

maam-musketier-naam

 

 

Vlindertrui

Toen ik snuisterde in mijn patroonboeken, tijdschriften,… viel deze me onmiddellijk op.  Ik draag zelf super graag vlindertrui… Precies of ik vliegend/fantaserend/… door de wereld ga.

Ik vind ze zo super, dat ik het patroontje onmogelijk kon laten liggen.

Ik bestelde de stof, en ging vol goede moed van start vorige week… Tot ik besefte… Stof knippen met de kids in de buurt is niet zo’n goed idee… Met het gevolg dat ik een verkeerd deel knipte.

Vandaag dan maar een tweede poging.

En na een kleine 1.5 uur stond deze op de paspop 🙂

En heb ik hem nu aan… Helemaal te gek, vind ik hem (en lekker zacht :))

thumbnail_piccollage

Patroon uit: Aan de slag me Singer – Overlock ( Sweater met vleermuismouwen) – Als je op de link klikt, kan je ook het boek inkijken, en vind je op de voorlaatste pagina, het modelletje uit het boekje)

Stof: Joggingstof Cosy Colors Groen, besteld bij studio Sanne

Ter info: ik naaide met de stretchnaald 90.  De Jersey liet steken los, maar met de stretch gaat het perfect.

Ik ben alvast tevreden, en kan al aan iets nieuws beginnen denken, maar nu toch even de week 2 van de Hygge CAL afwerken 🙂

Ma’am Musketier

 

Opbergtasje 2.0

In de eerste naailes die ik volgde maakte ik dit Opbergzakje – genaaid.

Ik was er in eerste instantie wel blij mee, maar toch niet helemaal.  Misschien ben ik dan toch een beetje te sceptisch op mijn werk?

Ik had het geluk dat ik van de groene stof en de stof van de Handtas 2.0 en de Pennenzak over had.  Nu ja, eerlijkheidshalve, had ik net niet genoeg van de groene stof, maar ik had wel een mega-lieve man die gisteren bij Mertens Mercerie het laatste stukje groene stof dat ze hadden (van die soort die ik al had – ik gaf hem een staaltje mee 🙂 ) ging halen.

thumbnail_image1

Het enige probleem was wel dat ik het patroon niet meer goed van buiten kon, maar stapsgewijs kwam het terug en nu heb ik lekker een trio in dezelfde kleuren.  Ik heb zelfs nog een beetje stof over voor een extra mini-projectje 🙂

Ik gebruikte de knoopjes die ik ook voor mijn haakprojectjes gebruik, zo staat mijn naam er ook mooi op 🙂  Ik ben alvast meer dan tevreden, nu ik ze zo zie liggen 🙂

Ik geloof dat ik me eens ga wagen aan wat grotere projecten 🙂

Ma’am Musketier