Klein handtasje

Kleine meisjes worden groot. Vandaag gaan we naar de eerste communie van een nichtje van de kinderen en dan is het natuurlijk een evidentie dat je niet met lege handen toekomt.

Het is niet altijd even gemakkelijk om een ideaal cadeautje te vinden. Vooral niet als het feestbeest de jongste in een gezin van 3 is.

Een centje dan maar, zodat ze kan sparen voor iets groots, kan kopen wat ze wil…

Maar … in een envelop is ook maar in een envelop dus gisterenmiddag toch even een uurtje achter de naaimachine gekropen.

Dit kleine handtasje is perfect. Het patroon op schaal vind je terug op deze blog (eveneens de auteur van feest in ’t knutselbos)

Een handleiding is er niet, maar met wat logisch denken kom je er zeker en vast.

Ik gebruikte een kampsnap om het tasje te sluiten en als hengsels gebruikte ik eerst een klein touwtje dat ik meenaaide en hieraan twee sleutelhangringen daaraan gevlochten touw (ik gebruikte Hooked zpaghetti – dat heb je in alle mogelijke kleuren en per toeval had ik het bijpassende kleur in huis)


Dit klein projectje is ook perfect om restjes stof te verwerken 😉

Hopelijk is het communicantje blij met haar cadeau 😉

Fijn weekend allemaal,

img_2956

Advertenties

Soms mag het eens wat meer zijn…

Na al de hemdjes voor de jongens, mocht het eens met wat meer stof zijn 🙂

Na in de winter de Vlindertrui te hebben gemaakt in sweaterstof, was het nu aan deze… een lichtere glanzende stof.  Ik ben namelijk helemaal weg van vlindertruien… Dus eentje meer kon helemaal geen kwaad 😉

Voor mij was het de ultieme uitdaging om mijn Brother Overlock uit te testen en deze helemaal op de overlock te maken.

Maar het lukte… Ik vreesde er wel een beetje voor, want al bij het knippen, had ik door dat ze heel erg zou rafelen… de glittertjes spatten er als het ware uit …

Hij is lekker breed en mooi in zijn lengte… just perfect en shining!

Het leerde me wel, ver genoeg de stof door te steken, om achteraf geen gaatjes meer te hebben, maar al bij al ben ik heel tevreden…

Het patroontje haalde ik uit het boek van Singer Overlock en noemt eigenlijk vleermuizentrui, maar what’s in a name… een vlinder vind ik ook mooi 🙂

Stof: vanstoffen van Leuven

 

Zaterdagnamiddag, was het ook het uitgelezen moment om even te stoffenshoppen… Veel van de stoffen van Stoffen van Leuven zijn verwerkt en manlief smeekt om zijn Theo, na de jongensversie te hebben gezien.

Dus zo gezegd, zo gedaan en richting Artevelde Stoffen gereden.  Een leuke uitstap met volgend resultaat 🙂

Stofje 1 en 2 is de stof uit La Maison Victor. Ik zal er ook de korte broeken en een jurkje (help, als ik er nu al aan denk) voor mezelf uit maken.

Stofje 3 is jawel: voor manlief… Goedgekeurd mee thuis gekomen

Stofje 4 is jawel: ook voor manlief 🙂 kwestie van in the mood en goede punten thuis te komen

Stofje 5 kon ik niet anders dan meenemen 🙂 Als je weet dat hier een bouwonderneming is (ruwbouwwerken nieuw- en verbouwingen) tja…Dan moet je zoiets in huis hebben 🙂

En dan zou ik stofje 6 en 7 nog vergeten 😉


Hier is nog wat discussie over mogelijk want de zonen en man zijn nog niet eens wie welk katoentje neemt 😉 
Nog wat werk dus voor de boeg 🙂

Maar nu tijd om de kinderen op te halen van school en wat leuks te doen 🙂

Tot de volgende,

img_2956

 

Theo 3.0 – zonen 09

Als de kinderen op vrijdagavond uitgeteld van school komen, het huis aan de kant is en de patronen al uitgeknipt zijn, is dag het perfecte moment om achter de naaimachine te kruipen.

Voor onze middelste zoon was een stof zoeken toch wel een redelijk moeilijke opdracht. Het thema op zich niet, maar een toch ietwat mooie stof vinden… iets moeilijker.

Onze Lukas is zot van voetballen. Wil naar de voetbal gaan, kent alle mogelijke scores, is precies een voetbalboek op zich…

Wij, als ouders, zijn niet zo voetbalgericht, maar proberen erin mee te denken. Het begon met een voetbaltenuetje en toen hij op de rommelmarkt tweedehands voetbalschoenen kocht kon de pret niet meer op. In de tuin werd er naarstig gevoetbald, passen geleerd, geleerd hoe hij moest vallen (we noemen het hier lachend voetbalcomedie, als hij hier in zijn eentje voetbalt en zich laat vallen met bijhorende moves.) 

Toen ik naar de stoffenwinkel ging kon het dus niet anders of deze conversatie volgde:

“Welk hemdje zou je graag willen?”

“Een voetbalhemdje”

“Een hemdje met voetballen? Tuurlijk jongen, maar dan wel een mooie.”

Zo gezegd, zo gedaan. En Mijn missie is geslaagd en hij is in de wolken.

Gelukkig! Zijn lach is goud waard.

Het leek wel de week van de voetbal, want naast zijn zweclubtrainingen mocht hij een voetbaltraining bijwonen. Hij was in de hoogste hemel… dus soms moet je als ouders je eigen visie aan de kant zetten en je laten leiden door je kind… vooral als het zo volhardend is en net dat … hem dolgelukkig maakt.

Nu is het natuurlijk zo dat ik met spijt in het hart niet meer zal staan supporteren aan de zwembadrand, maar aan het voetbalveld volgend seizoen. Met spijt in het hart maar vol overgave en vol liefde (onvoorwaardelijke liefde dan wel 😉 ) want als je je zo ziet dan weet je en leer je het volgende: soms moet je je eigen toekomstideeen aan de kant schuiven en je kind volgen, zij wijzen je soms de weg waardoor hun geluk naar boven komt.

Update: uurtje na de naaisessie…

Samen met de papa – de mama verrassen met een bijpassend boeketje bloemen omdat ze zo blij zijn… of zou de papa er ook 1-tje willen 😉

Prettig weekend,

Ma’am musketier

Theo 2.0 – Zonen 09

Gisteravond kwam onze oudste zoon met de vraag om een nieuw hemd voor de start van de school na de paasvakantie.

Zo gezegd, zo gedaan… Hij was helemaal in zijn nopjes met zijn wereld-stof.

Het stikken verliep vlot… Ik reisde door alle landen heen.  Een unieke ervaring, dat kan je wel zeggen.

Toen ik klaar was, lag hij al te slapen, maar zijn blije gezicht deze morgen, en een korte pas-sessie deden alle zorgen verdwijnen.

Hij zit als gegoten 🙂

Door zijn bredere borstkas, door het zwemmen, na ik een grotere maat dan voorzien en niet de ‘smalle’ maar standaard versie. Hierdoor moest ik ze wel wat inkorten beneden.

17904419_10210444629806649_7508195469502471756_n.jpg

Het mooi fitten van de kraag blijft nog altijd een aandachtspunt, dus bij de volgende zoek ik daar de juiste manier voor (volgens mij maak ik het te moeilijk 🙂 )

Hij is echter met blij gemoed vertrokken naar school, … ik hoop nu alleen dat hij niet te veel wegdroomt in de klas van zijn verre oorden 🙂

Het is echter wel een mega-stofje al zeg ik het zelf 🙂

Uiteraard vraagt de middelste zoon, zijn hemd nu ook (en ook de papa begint reikhalzend uit te kijken naar een exemplaar voor hem 🙂 ) – werk genoeg dus…

Patroon: zonen 09
Stof: stoffen van leuven

 

Tot de volgende,

img_2956

 

 

Theo 1.0 – zonen 09

Toen ik eerder deze week naar Stoffen van Leuven ging kon ik deze stof moeilijk laten liggen.

Als je in de bouw werkt is zo’n stof meer dan welkom 😉 de stof was eigenlijk bedoeld voor onze middelste zoon, maar eenmaal thuis wou hij niet. De jongste daarentegen was in de wolken.

Een hemd voor mijn mannen was een must en eerlijk… ik had wat schrik….

Gisteravond begonnen en vandaag klaar… vest wel fier.

De patronen van Zonen 09 zijn zo duidelijk uitgelegd dat je er meteen mee aan de slag kan. De opties van paspel en neepje in de rug ook maar van eerste keer geprobeerd, want eens je bezig bent, kan je t maar van eerste keer goed doen 😉

Het smaakt alvast naar meer. 

Een dingetje is wel altijd super belangrijk bij zonen 09. Zelf vind ik namelijk dat de maten nogal klein uitvallen. Gelukkig wist ik dat al van een vorig projectje.

Kamsnaps waren hier ook van doen. Gelukkig is er een blogster die hier een heel duidelijk foto-uitleg over heeft gemaakt: Lana lotta.

De zoon is in de wolken en de andere… tja je raadt het al… vragen wanneer hun hemd eraan komt 😉 


Fijne zondag,

Ma’am Musketier

Lewis Coat compagnie M versie 3.0

Eergisteren ging ik samen met een vriendin neuzen bij Stoffen van Leuven. Een must voor iedere naai-fanaat. Chique stoffen, leuke katoentjes, carnavalstoffen bij de vleet.

Ik had eerst het idee met ribfluweel te werken, maar toen zag ik de idem stof van Johannes en Lukas maar dan een andere tint. Die kon ik niet laten liggen. Na de Lewis coat Compagnie M – versie 2.0 en mijn eerste versie, nu dus ook de mini-versie.  Nu ja … Mini… een 128 is niet zo mini meer 🙂

Uiteindelijk hebben ze nu allen dezelfde soort jas met ander dessin.
Het leuke aan het patroon van Compagnie M is dat hij voor mijn breedgeschouderde zwemmers allemaal past.  De maten zijn gewoon perfect!

De binnenkant hier zijn olifantjes omdat hij daar zo zot van is.

De mouwen hebben groene boordstof, maar omdat hij nu nog iets te groot is, zijn de mouwen omgedraaid.

“De mooiste jas uit mijn leven!” Riep Eliot uit. Wat een mooier compliment kan je als mama krijgen 😉


Patroon: Lewis coat – compagnie M
stof: stoffen van Leuven

Op naar iets nieuws en wat ben ik blij dat ze na de paasvakantie allemaal met een mooie jas de schoolpoort terug kunnen binnenstappen.

Het fotomodel lag al in bed 😉 maar he’s happy, dus ik ook ;))

Fijne donderdag,

img_2956

Lewis coat Compagnie M – versie 2.0

Na de jas van de middelste is ook de jas van de oudste klaar.

Een echte ruimtevaarder droom van planeten. Dus is deze jas perfect voor hem.

Het leuke aan deze jassen (patronen) is dat de maten perfect zijn. Deze jas is er dus voor koudere dagen die er misschien nu nog komen en de laatste dagen in september/oktober.

Beetje overschot dus en perfect.

Ze moet wel nog even opgestreken worden.


De kinderen zijn er super blij mee, dus volgende week maar deze maken voor de ‘mini’ van het gezin 😉 maar eerst es nadenken welke stof ik daarvoor za gebruiken en genieten van de zon die er vandaag is

Stof: De stoffenkamer Gent
Patroon: Compagnie M

Zonnige groeten,

img_2956

Pasen – haken

De paasvakantie draait op volle toeren en elke dag is er wel iets leuks voor de kinderen.  De ene dag een fietsuitstapje, de andere dag een daguitstap,…

Vandaag is dat eitjes beschilderen… Hilariteit alom wanneer de we de eitjes uitbliezen natuurlijk en het eiwit en -geel uit het eitje moest.

Ondertussen zijn ze lekker aan het schilderen.  De een al met wat meer fantasie dan de andere, maar allen even gemotiveerd.

Tijd dus om de paastakken klaar te zetten en ze te beginnen versieren.  Sinds maandag is er op de blog van wolplein de paasCAL gestart.

Om de smaak te pakken te krijgen… begon ik met de basisversie en daarna met eentje van dag 1.  Daarna een eigen improvisatie en straks doen we lekker verder met de rest.

Mijn grote paashaas werd er zonet ook bijgezet door de oudste.  Maar ik vind ze toch net ‘iets’ te groot (wat ik eigenlijk wel vermoedde).

Dus toch maar even overwogen om een kleinere versie te maken… Want te is te…

thumbnail_IMG_3119

Perfecte manier eigenlijk om van die chocolade-versie te blijven 🙂

Fijne dag verder,

img_2956

 

Lewis Coat Compagnie M

Wie had dat ooit kunnen denken een grote maand geleden?

Toen ik begon met naaien, had ik het alvast niet voor mogelijk gehouden, maar…

Ze is er … de Lewis Coat van Compagnie M.

Ik moet er eerlijk aan toevoegen, dat ik het mezelf niet echt makkelijk maakte, maar ik ben zo blij met het resultaat.

Toegegeven… Mijn tornmesje heeft zijn dienst gedaan, mijn naalden ook … en mijn stressniveau lijkt meer onder controle…

De eerste stappen gingen perfect, maar van zodra ik binnenstebuiten diende te werken, werkten mijn hersenen precies niet mee… Ik droomde er van, hoe ik in godsnaam de armen moest doen, de rits mooi onderaan moest laten overgaan.

Maar na een grote week getob, stoppen wanneer het niet meer lukt (ook dat leerde ik 🙂 geduld) is ze er eindelijk.

De maten van Compagnie M zijn super… Ik maakte een 9 jaar.  (hij draagt nu 128 – 134).  De 9 jaar komt overeen met 134 en als ik het zo zie, dan denk ik dat hij de koude lentedagen en zomerdagen (september-oktober) zal kunnen overbruggen.

image2.JPG

Voor deze gebruikte ik een soort ‘jeans’ – jacquard.  Ik werkte er nog nooit mee, maar het beviel me wel.  Weinig uitrafeling (gelukkig, want met mijn tornmesje aan mijn zij vreesde ik er wel een beetje voor).  De binnenvoering is katoen met vliegtuigjes op.

Beide komen van de stoffenkamer.  Het zijn beide zeer dankbare stoffen om mee te werken.

De ritsen haalde ik bij K bas.  Een voordeel van deze online shop?  Deelbare – niet deelbare  ritsen in alle kleuren en maten, waardoor je net die rits vind die nodig is voor het project waarmee je zal beginnen.

Gelukkig had ik ook een vriendin die eigenlijk dezelfde wou maken in idem stof, want ik nam het restje jacquard mee uit de winkel, maar bleek te weinig te hebben. Gelukkig heeft zij projecten genoeg in haar hoofd, waardoor ik ze kon overtuigen, haar deel aan mij te verkopen 🙂

En jawel… De oudste vraagt ook naar zijn exemplaar 🙂 Meten geblazen, want die is al wat groter 🙂 Ik weet niet of het deze wordt, of een andere, maar als ik mijn kinderen blij zie worden met iets wat vanonder de naaimachine komt, tja… dan kan je moeilijk weigeren 🙂

image1

Ja, ik ben tevreden… en toch wel een beetje trots… de volhouder wint…

Fijne Zondag,

img_2956