Jongensbroek Genaaid

Toen ik gisteravond naar de laatste naailes vertrok, moest ik een patroontje meenemen, wat ik zelf wilde uitvoeren.

Ik had ‘vrije keuze’, maar dat is voor mij nogal moeilijk 🙂 Te veel dingetjes die ik zou willen maken… ;p

Een paar weken geleden had ik al een broek uit het dikke Singer Naaiboek uitgetekend en geknipt, maar toen ik er zelf aan wou beginnen… Geraakte ik al niet uit punt 1.
Blijkbaar niet alleen ik, want toen ik het aan een vriendin vroeg die veel naait, geraakte die er ook niet uit.

Stof dus voor de naailes vond ik dan maar.

Eens daar toegekomen, bleek echter dat de boeken van Singer ook voor de lesgeefster als ‘niet duidelijk’ werden ervaren.

Uiteindelijk werden de broekzakken (waar het dilemma over ging) niet uitgevoerd zoals in het boek stond.

Ik kocht het boek destijds omdat ik de uitleggen in het begin goed vond, maar als je een patroon uitzoekt, moet je de hele tijd teruggrijpen naar die eerste pagina’s en staat er niet duidelijk (persoonlijke ervaring) wat je moet doen.

Na een naald van de naaimachine in mijn vinger te hebben gekregen, het boek bijna weg te gooien en heel wat frustraties, geraakte ze gisteravond toch zo goed als af.

De volhouder wint dus …

Ik maakte de broek volgens de patronen voor maat 128.  De maat die onze kleinste musketier heeft, maar thuis, bleek al snel dat de broek heel wat meer moest ingezoomd worden dan ik normaal zou moeten doen. (gelukkig had ik nog niet omgezoomd 🙂 )

Ik zette me vandaag dan opnieuw aan de naaimachine en verstevigde de broek met een iets betere naaldsteek aan de binnenkant.  Ik maakte ze daarmee ook wat smaller (want ook dat bleek nodig)

De laatste stap: een knoopsgat maken bleek ook niet eenvoudig.  Ik probeerde het eerst uit op een stukje overschot van stof (gelukkig) en besloot toen om het anders aan te pakken.

Gezien de jongste telg liever schuivers heeft aan zijn broek, naaide ik deze naderhand op, en omdat het oog ook wat wil, naaide ik er bovenop een knoopje op, zodat het lijkt alsof er een knoopsgat zit.

Hij paste maar en paste maar (en dat zonder tegenspruttelen, een godsgeschenk 🙂 )

broek-singer

Uiteindelijk ben ik best wel tevreden met het resultaat.  Hier en daar moet ik nog wat leren verfijnen, maar dat komt goed 🙂  Ik ben wel blij met mijn het feit dat de paspel lukte en ook de achterkant is geen zak om zijn billen heen, dus ook daar ben ik super blij mee 🙂

Maar nu de clou van het verhaal…
Na dus zelf meer dan eens het patroon te hebben gelezen, weggelegd te hebben, uitleg te hebben gevraagd en meegenomen te hebben naar de les, reed ik gisteravond naar huis en in die rit… had ik plots door hoe het moest… Tja te laat natuurlijk, maar wel een reden om het de volgende keer te proberen zoals ik het nu in gedachten heb 🙂

Nu eerst nog iets anders afwerken,

Maar deze probeer ik zeker nog eens… Op mijn manier…
En die Singer-Boeken, tja… Die vrees ik soms nog te gebruiken, maar met genoeg tijd tussen, zodat ik niet te gefrustreerd geraak 😉

Fijn Weekend,

maam-musketier-naam

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s