Carnaval

In tegenstelling tot vele andere dorpen/gemeenten is er in Oosteeklo steeds op halfvasten Carnaval.

Drie dagen staat alles in teken van carnaval . De vrijdag op school – de zaterdag de verkiezing van de kinderprins en prinses – de zondag een grote stoet.

Het is en blijft een weekend waar veel kinderen van het naar uitkijken.

Ook hier is er eentje die er elk jaar opnieuw naar uitkijkt en vorig jaar was voor hem de kers op de taart toen hij als kinderprins werd gekroond.

Het was de dag van zijn leven.

Het enige wat hij toen jammer vond, was dat hij zijn cape terug moest geven.

In overleg met de organisatoren van carnaval, beslisten we toen dat ik elk jaar 2 capes zou maken. Eentje voor de prins en eentje voor de prinses.

Ik kreeg de oude cape als voorbeeld en ging mijn stoffen halen bij stoffen van Leuven in Schellebelle.

En … ze werden gecreëerd 😉

Voor volgend jaar onthou ik dat ik geen rekbaar fluweel meer gebruik 😉 maar voor de rest is het toch een projectje met de glimlach op de mond.

Aangezien het de bedoeling is dat de capes gehouden worden door de gelukkig verkozenen zette ik er met flexfolie een tekst op.

En nu maar hopen dat er 2 kapoenen dolgelukkig worden zaterdag, er geen regen uit de lucht valt en… er veel plezier gemaakt wordt!

—update—

En is ze niet prachtig de prinses? De prins kreeg ik niet te pakken 😉 maar voor zo’n gelukkig gezichtje doe je het toch he!

Alaaf! Alaaf! Alaaf!

Ma’am Musketier

Advertenties

Back on track

Het lijkt eeuwen dat ik nog eens blogde – niet dat ik het vergeten was – helemaal niet – maar mijn hoofd leek zo vol met ideeën – sommige begon ik en legde ik langs de kant – andere werden onmiddellijk opgeslorpt door de zonen en nog andere waren in opdracht van.

Het is nu een maandje geleden dat ik blogde, maar niettemin heb ik dus verder genaaid en gehaakt.

De gehaakte dingen zijn volop in progress. De naaidingen? Die kan ik even op een rijtje zetten 😄.

Eerst werkte ik mijn bodytjes af voor kleine held en die liggen nu te wachten op de dekentjes… 20 zijn het er geworden en stuk voor stuk, heb ik er een zwak voor.

Daarna vroeg de scouts van de kinderen of ik hun sjaaltjes wou naaien… tja je bent een scouting-mom of niet – dus zogezegd zo gedaan :)) na een stuk of 40 gaf ik die al af en de andere zijn tussendoortjes geworden 😉

Tussendoor naaide ik voor alle drie mijn zonen van de see you at six stoffen een leuke Rocco van zonen 09.

Het enige probleem is dat ze zo snel als kijken de was in gaan en terug aangedaan worden – maar dat ik nooit de kans mooi zie om ze te trekken.

Gelukkig wou de middelste wel al op de foto 😀. Hopelijk snel ook de andere 😂

Als laatste maakte ik ook deze nieuwe Rozy-wallet van serial bagmakers met bijhorend knijpportemonneetje.

Ondertussen zijn er al heel wat door mijn handen gegaan – maar iedere keer weer blijven ze uniek.

Dan weer speels – dan weer chique – dan weer stoer – allemaal uniek en dat is het mooie van dit patroon. Ieder kan er zijn eigen touch aan geven 😉

Op naar de volgende projectjes – en in beloof … de volgend keer niet meer zo lang te wachten met posten :))

Ma’am Musketier

Kleine Helden

Jij bent een kleine held
De wereld draait door en jij gaat er voor!

Maar jij bent een kleine held
elke dag ga je er weer tegenaan
je laat je niet zo makkelijk
uit het veld slaan

Want jij bent een kleine held
strijdend in je hoofd, strijdend in je lichaam
wij geven niet op
dit doen wij tesaam

Omdat jij kleine held
elke dag vol uitdaging ziet
jij geef nooit op
dat woord ken je niet

Jij bent de grote kleine held!

Toen ik voor de kerstvakantie besliste om als vrijwilliger te naaien voor vzw kleine held, was dit een heel bewust keuze.  Naaien voor prematuurtjes, voor kleine helden die het verdienen om te stralen.

Mijn eerste pakje ging naar een eerste superheld.  En als je dan een foto als bedanking krijgt van de ouders, dan ben je in de zevende hemel, dat je dit kleine ukje kan helpen, kan doen stralen.

Van vzw kleine held kreeg ik snel na mijn voorstel een pakket fantastische stofjes opgestuurd.  Allemaal fleurige, coole, hippe stofjes.  Stofjes waar zelfs de jongens hier van zeggen “he, die wil ik ook”.

Zaterdag ben ik aan de slag gegaan met de eerste lading.  Ik knipte 22 pakjes en mutsjes uit de stoffen.  Eigenlijk is dit een goede voorbereiding… Wikken en wegen waar ik wat zou leggen om de stoffen optimaal te gebruiken.  Ik koos er ook voor ze allemaal in eens te knippen, zodatik naderhand niet van achter mijn naaimachine moest gaan, omdat mijn voorraad ‘te naaien’ op was.

 

Eergisteren begon ik aan het naaien.  Eerst alle kleine mutsjes (en ze zijn warempel zo cute).  22 kleine mutsjes, waar 22 kleine helden in kunnen stralen.

 

Daarna werkte ik reeds 6 bodytjes af.  Nog 16 te gaan.

En iedere keer als er eentje af is, maakt mijn hart een sprongetje… Nu ja, eigenlijk een reuzesprong, omdat ik besef hoe fijn het is om dit te doen.  Hoe fijn het is om ouders even een hart onder te riem te steken, die niet verwacht hadden dat ze elke avond alleen naar huis zouden keren en iedere morgen opnieuw op quasi automatische piloot  naar het ziekenhuis te gaan om mee te vechten met hun kind.  Omdat het zo fijn is dat net die kleine helden niet met een pampertje alleen in het bedje liggen, maar net ook fleurig kunnen zijn.  Omdat het zo gegund is dat deze kleine helden groeien en bloeien.

En weet je wat.  Als je net bezig bent met naaien, en je krijgt een berichtje met de foto hierboven van een kleine held, waarvoor het pakje eerst wat te groot was en nu als gegoten zit, dan ben je zoooo blij, dat je dit kan doen.

maam-musketier-naam

 

 

New year – 2018

Het nieuwe jaar is al enkele dagen gestart…

Niettemin wend ik allen een fantastisch 2018. Eentje die nog beter wordt dan 2017.

Wij profiteerden er van om in de eerste drie dagen van het nieuwe jaar aan quality time te doen. Samen met de kinderen, Parijs verkennnen… en het was ondanks wat miezeren… de max.

De ene was zot van de Eiffeltoren, de ander van de vele pleinen en de kleinste musketier van de piramide aan het Louvres.

De blog over het nieuwe jaar moest dus even op zich laten wachten 🙂

Als een van de cadeautjes onder de boom lag voor het petekindje van mijn man, een pop klaar… maar zeg nu zelf… als je deze poppenkleertjes kan maken ipv de lichtblauwe frutselpakjes die erbij zitten… dan kies je daar toch voor!

Het patroontje is een gratis patroontje van Missessippie. Prachtig patroontje, de maatjes zijn perfect en ik vind het broekje vooral de max!

En voor een echte match met de pop maakte ik voor de poppenmama een bijpassende trui. Het patroontje is van De dromenfabriek .

gezien het een maatje 74 is, zijn er zijknopjes. Mooie goudenen pasten bij deze stof van chat chocolat

Het was een gepast cadeautje en hoop dat de poppenmama en pop veel leuke dingen zullen beleven.

Fijne donderdag

Ma’am Musketier

Blog gift – test fotofabriek

Een tweetal weekjes geleden mocht ik een superleuk mailtje ontvangen van fotofabriek.

Ze hadden mijn blog opgemerkt en vroegen me of ik een product gratis wou testen.

Nu had ik toen net mijn Kerst-t-shirts voor de kinderen gemaakt en deze ook gebruikt voor mijn kerstkaartje.

Ik vond het zelf zo’n mooie foto dag ik niet lang moest nadenken welke foto ik zou gebruiken.

Na wat research zag ik dat fotofabriek dergelijke voorstellen wel meer deed. Ik kende ook het fenomeen dat bloggers werden aangesproken dit te doen, maar had het nog nooit meegemaakt 🙂

Na de vriendelijke contacten met Linda, begon ik.

Poepsimpel was het… met het onlineprogramma van fotolabel was ik in geen tijd klaar met het maken van het fotokader.

Ik stuurde een mailtje de vrijdagavond en donderdag zat het bewuste pakketje in de bus. (Na de bevestiging van mijn bestelling en de verzendingsinfo)

De kwaliteit bleek perfect en ook de achterkant is stevig. Er is gebruik gemaakt van stevig hout, waardoor ik er zeker van was dat de canvas niet zou loslaten en ook een deftige manier van ophangen was voorzien.

Het bleek een ideaal geschenkje.

Ook een vriendin met oog voor fotografie en druk, beaamde dat de kwaliteit goed was.

Goed om weten want ik wou de vraag van fotofabriek gebruiken om te testen of een foto genomen met een smartphone even kwaliteitsvol zou zijn als met een camera. Ja dus 🙂

Het bleek het ideale extraatje voor mijn ouders om cadeau te geven op kerstavond 😉

Wil je ook zo’n leuk kadertje – kijk dan zeker es op hun site Fotofabriek

Als je nood hebt aan een laattijdig cadeautje? Dan moet je deze beslist es proberen.

Fijne feestdagen,

Ma’am Musketier

Vreemd toeval

Het leek allemaal een beetje vreemd toeval vorige week

Nu ja, de vraag is natuurlijk of toeval bestaat.

In het begin van de week kregen we een geboortekaartje… Het bleek dat dit van een jongetje was, dat te vroeg was geboren en nu slechts 1300 gr weegt.

Ik en mijn man waren redelijk overdonderd.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je je bewust wordt, van het feit dat we eigenlijk wel heel erg blij mogen zijn met wat we hebben.

Later die week, zag ik foto’s voorbij komen van vrienden die fotoshoots doen memories4later, en ik merkte de kleedjes van meisjes op… die zoooo cool waren… bleken ze handgemaakt… en de mama was druk bezig met een eigen project dat een paar jaar bestaat zijnde de kleine held.

Het kon geen toeval zijn… ik kende de organisatie al sinds een paar maand en ze sprak me enorm aan, omdat men met handgemaakte naaisels, prematuurtjes hielp/troostte…

Thuis hier, zijn al onze musketiers met behoorlijk (noem meer dan gezond) gewicht geboren, en we hadden bij de geboorte nooit de zorgen die prematuurtjes en hun ouders ervaren.

Bij onze laatste musketier echter, hebben we wel het ziekenhuis via een heel andere kant leren kennen.  De bijhorende vermoeidheid, zorgen het ziekenhuis- abonnement startte van zijn drie maandjes tot 2 jaar.  Nu nog gaan we jaarlijks het UZ binnen, voor een bezoek aan de artsen.  De gedrevenheid, het enthousiasme en de zorg van het verplegend personeel en dokters van AZ ALMA en UZ Gent zullen me altijd bijblijven.
Ik had me na die hectische periode reeds voorgenomen ooit iets te doen voor ouders en kinderen ook een abonnement kregen (ware het niet van geboorte af aan)

Dit was dus blijkbaar het moment…

Ik kreeg van Sofie, van De Kleine held, de patroontjes doorgestuurd en ik begon met volle moed aan een pakje.

Het is een prachtig project geworden… maar ook schokkend, dat het zo ieniemienie is.

Een maatje 40 werd geknipt – genaaid. En het is sooooo sweet.

Ik ben heel blij dat ik dit kan doen. Fier ook, dat ik iets kan bijdragen en dit klein mannetje niet alleen met een te grote pamper in een couveuse dient te liggen.

Ik gebruikte gouden knopjes – net omdat dit mannetje meer dan goud verdient om te schitteren.

Van de restjes maakte ik ook nog een mooi wikkeldekentje. Waarin hij in de zachte stof kan liggen.

Dit is zo bevredigend. Ik ben er zeker van! Voor al die kleine helden zet ik me voortaan in. Dit verdienen ze meer dan ooit en het is een prachtig handgebaar naar de ouders die nu in een rollercoaster zitten.

Deze kleine ukkepukjes zijn in mijn echte helden… De vzw heeft zijn naam dan ook helemaal niet slecht gekozen.

Dit pakketje is ondertussen richting deze held!

Willen jullie ook dergelijk initiatief steunen?  Of weten jullie iemand die jullie blij kunnen maken?  Klik dan zeker op het logo van de kleine held hiernaast. Of klik op de naam in dit artikel.

Fijne Woensdag,

maam-musketier-naam

Christmas is coming!

Het is weer die tijd van het jaar… kerst en nieuw…

Steeds kijken de kinderen uit naar een prachtige boom. Het versieren ervan, het decoreren van het huis, de haard die aan gaat… de voorafgaande activiteiten zorgen altijd voor wat rust.

De vakantieperiode zelf vind ik dan weer een van de minst rustgevende.

Toen deze week de sneeuw uit de lucht viel, bleek ik plots “werkloos wegens slecht weer”. Want als in de bouw het bedrijf stilvalt kan je wel even samen op de bureau werken maar niet de hele tijd.

Ik kon dan ook s middags even genieten van wat me-time. Tijd om drie Billies van zonen09 te maken. En wat voor een plaatjes. Stof leende zich perfect en ieder wou zijn exemplaar zo snel mogelijk. Ik heb in het verleden al wat Billies gemaakt en iedere keer weer, met een nieuw stofje zijn ze zooooo leuk. Dit blijft echt een topper van naaipatronen. (ik kan al bijna niet wachten, tot ik het gepaste stofje gevonden heb voor de Rocco van zonen 09 – dat net deze week uitkwam)

Drie verschillende Billies: de ronde hals – de V-hals en de raglan.

 

Voor strijken was geen tijd meer – want ze wilden ze onmiddellijk aan 😉

De raglan vind ik eigenlijk de mooiste geworden… Ik had er wat schrik voor, want met een zoon die eigenlijk al breedgeschouderd is door het vele zwemmen, dacht ik dat ze te breed zou overkomen.  Maar niets van dat vermoeden leek te kloppen.

En vandaag, wilden ze wonderwel allemaal op de foto. En dan wel nog samen 😉  (Jawel, soms lukt het wonderbaarlijk :))

En voor het eerst hadden ze er zo veel zin in, dat ze niet van ophouden wisten.

Ze bleven kletsen, lachen, moppen uithalen… het bleek echte broederschap.

Want samen op de foto en grappen uithalen met de mama dat bleek de band nog te versterken.

Mijn drie musketiers … wat ben ik dol op ze.

De foto’s bleken zo geslaagd dat ik er zelfs het kerstkaartje van kon maken.

Een hartverwarmende avond met broederliefde in overvloed… je kan maar dromen dat 2018 zo fantastisch warm verloopt als dat ik nu het gevoel had.

 

Fijne avond,

img_2956

Maak zelf eens een kledinghoes…

Een paar weken geleden kreeg ik de vraag of ik een gepersonaliseerde kledinghoes wou maken.

Tuurlijk! Geheel enthousiast antwoordde ik… zij het dat ik die nog nooit maakte, maar ik dacht… dat wordt een kolfje naar mijn hand…

Dacht ik, wel te verstaan… want het bleek een ellenlange zoektocht te worden naar de gepaste stof.

Blijkbaar was dat allemaal niet zo makkelijk… ik vond nergens een stof die degelijk van kwaliteit was, maar toch geen stukken van mensen koste…

Uiteindelijk gaf ik eerst mijn zoektocht op en kocht ik een gekleurde kledinghoes die ik dan kon pimpen…

Dacht ik… want toen bleken de hoes en het strijkijzer geen beste maatjes… integendeel…

Opnieuw zoeken dan maar… en als bij donderslag op een heldere hemel, vond ik ze nog wel ook.  Een site die een klinkende naam heeft, doch geheel onbekend voor mij had  gecoate katoen in de gewenste kleur! Perfect!  Ik bestelde bij Les tissus du chien vert en een weekje later kreeg ik het pakket binnen (iets minder qua levertijd dus, maar wel de moeite waard om eens te bekijken)

Het ineenzetten van een kledinghoes bleek gelukkig inderdaad niet zo heel erg moeilijk en in een avond logisch nadenken, meten en exact knippen, zat de kledinghoes ineen.

Het personaliseren kon eindelijk beginnen…  Voor mij toch wel een stapje verder in het leren werken met mijn scan’n Cut.
Eerst haalde ik wat uit de Brother Canvas en sjablonen lukten aardig van het net naar de scan’n cut.  Geen vuiltje aan de lucht.

Tot ik het logo van de gymclub wou toevoegen… Een zwart embleem dat in 1 stuk vervaardigt is, maar zo niet handig en duidelijk op flexfolie.  Ik wou het dus in twee kleuren op de hoes.  Maar hoe?  Gelukkig is er You Tube op zo’n moment die je op weg helpt en leert werken met Inkscape.

Na wat geprobeer van puntjes wegdoen en dupliceren, kwam ik uiteindelijk bij de perfecte splitsing van het logo.

En jawel, na een paar nachten nadenken hoe het moest, een paar grijze haren extra is dit ze geworden 🙂 en jawel ik vind ze prachtig…

Wat een simpele vraag was van een fantastisch meisje, werd voor mij ook een leerproces… en weet je wat? Ik vond het leuk… Dit vraagt om meer…

img_2956

Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes 😉 ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🤣🤣🤣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn 🙂

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan 🙂

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Colsjaal voor kinderen

Koning winter komt er aan!

Een stevige wind waait door de bomen, en vooral op trainingen begin je dag gewaar te worden.

Deze colsjaals zijn gemaakt van fleece aan de binnenkant en tricot aan de buitenkant en verwarmen de hals bij hevige wind.

Het leuke is dat je er zo mee kan variëren.

Want van klein naar groot kregen ze allemaal hun sjaal gisteren.

De kleinste uiteraard met olifanten

De middelste musketier met stoere koptelefoontjes

En de oudste musketier is zijn liefde voor water en onderzeeërs ook nog niet kwijt

Allemaal geslaagd 🙂 en blij dat ze die sjaal eens niet aan de kapstok laten hangen.

Ook zin in zo’n leuke colsjaal?

Stuur gerust een berichtje 🙂

img_2956